یادداشت| در انتظار سرود جانان در جشنواره «شعر رضوی»

خبرگزاری فارس - کرمان؛ آمنه شهریارپناه: از همان لحظه تلخ تاریخ خراسان که علی بن موسی الرضا(ع) در گوشه ای از این خطه به شهادت رسید، قلب مردم ما هم سخت شکست و درد و اشک و اندوه میهمان دلهایشان شد.

از آن پس، ضریح مطهرش نقطه پرگار عاشقان و ارادت مندان فرزند حضرت حیدر شد تا برای همیشه حجت بر همگان تمام باشد که آن آقای مهربان بر جان های آنها حکومت می کند.

در طول دوران ها این ارادت به سبک های مختلف و شیوه های متفاوت بیان و ماندگار شد که یکی از جلوه های شکوهمند آن شعر است.

شاعران، از بزرگان و نامیان این عرصه گرفته تا جوانان و کمتر شناخته شدگان، این فصل از عاشقی را به زیبایی هر چه تمام تر به تصویر کشیده اند و نسل درنسل پرورش داده اند.

در عصر جمهوری اسلامی نیز این شکوفایی و بالندگی تقویت شد، تا جایی که در راستای بهبود سطح آن، جشنواره ای با عنوان جشنواره ملی شعر رضوی برگزار شد.

اولین دوره این جشنواره به رغم آنکه کرمان زادگاه این طرح بود، در شیراز برپا شد و دست اندرکاران آن در تالار حافظِ آن شهر مراسم اختتامیه را برگزار کردند، همان شاعری که روزی برای آقای ایرانیان شعر سرود و ارادت ش را در تاریخ ثبت و بر تارک دل ها و قلب ها ماندگار کرد.