«محسن وزوایی» می خواست برود آمریکا، سر از بهشت درآورد!

آن قدر خوشحالم که حد و مرز ندارد.

دارم پر درمی آورم.

در دانشگاه آریامهر قبول شدم و به خواست خدا اگر ممکن شود، برای گرفتن فوق لیسانس به آمریکا خواهم رفت.

- به گزارش گروه حماسه و مقاومت خبرگزاری فارس، حاج حسین اهل دین و مذهب بود.

آن هم نه فقط از آن مذهبی ها که چند رکعت نمازشان را بخوانند و دیگر برایشان فرقی نداشته باشد دنیا را آب می برد یا خواب.

در آن ایام حق را در کنار آیت الله کاشانی می دید برای همین کنارش ایستاد و هر کاری می توانست برای پیشبرد اهدافش می کرد.

نان حلال حاج حسین و اینطور قدم گذاشتن برای دین خدا بود که محسن هم از پدرش آموخت باید هر کجا هست و هر کاری می کند تمام و کمال برای خدا باشد.

  شهید محسن وزوایی (سمت راست تصویر) برای ادامه تحصیل می آیم آمریکا اصلا بین بچه های حاج حسین وزوایی، محسن با بقیه یک جورهایی فرق داشت.

او عادت داشت آنچه را می خواهد بهترین شکلش را رقم بزند.

هنوز انقلاب پیروز نشده بود و او می خواست درسش را ادامه دهد.

بچه درسخوانی بود.

برای همین بهترین دانشگاه در همان رشته ای قبول شد که دلش می خواست.

اتفاقا در نامه ای برای خواهرش که در خارج درس می خواند، نوشت:  آن قدر خوشحالم که حد و مرز ندارد و به قول معروف، دارم پر درمی آورم.