معماری سعدیه از کدام بنای مشهور اقتباس شده است؟

«از تکایای خارج از شیراز، قبر شیخ صالح معروف به سعدی است که از بزرگترین شعرای زبان فارسی است.

وی خانقاهی داشته که آخر عمرش را در آنجا صرف می کرده است.

- از تکایای خارج از شیراز، قبر شیخ صالح معروف به سعدی است که از بزرگترین شعرای زبان فارسی است.

وی خانقاهی داشته که آخر عمرش را در آنجا صرف می کرده است.

داخل این بقعه باغ زیبایی است که در جوار آن نهر بزرگی جاریست و شیخ حوض کوچکی از سنگ مرمر برای شست و شو ساخته بود.

مردم این شهر به زیارت قبر می آیند.

ابن بطوطه، جهانگرد مراکشی در کتاب تحفه النظار فی غریب المصار درباره آرامگاه سعدی اینگونه می نویسد.

به گزارش ایسنا، آرامگاه سعدی یک باغ ـ مزار است.

یعنی مزار یا آرامگاه او با یک باغ دوره شده و در ترکیب با یک باغ طراحی شده است.

آرامگاهی که شاید بتوان باغ را نشانه و نمادی از جهان پس از مرگ دانست.

قدمت آرامگاه سعدی به قرن هفتم بازمی گردد.

تغییراتی که در بنای آن صورت گرفته اما فراوان بوده و این آرامگاه طی سالیان طولانی دستخوش تغییرات بسیار شده است.

تغییراتی که گاه با ساخت و گاه با تخریب همراه بوده است.

ایجاد دگرگونی در این بنا اما در نهایت به سال 1331 ختم شد و بنای سعدیه به دست محسن فروغی، معمار مدرنیستی که البته به تاریخ و فرهنگ ایران هم وفادار بود شکل گرفت.