طالب زاده پورخند خمینی بود بر تقی زاده ها

طالب زاده پوزخند خمینی بود به تقی زاده ها از فرق سر تا ناخن پایشان، قصیده ی بلند انقلاب اسلامی بود در هجو غرب زدگی، صدها مار حیرت زده برابری نمی کنند با بند یکی از کفش هایی که قدم زده بود از هارلم تا شلمچه، - به گزارش خبرگزاری فارس، وحید جلیلی در یادداشتی به مناسب سالگرد رحلت نادر طالب زاده نوشت: یک سال بعد … می شود هنوز عاشقانه گریه کرد از داغ تلخ نداشتنش، و می شود صد دانه تسبیح شیرین الحمدلله گفت برای داشتنش؛ خدا را شکر که نادر طالب زاده را داریم، و سید مرتضی آوینی را، و مصطفی چمران را، و قاسم سلیمانی را، و … ، و بیاورند اگر دارند مشابهش را.

فرنگی ها می گویند جنتلمن، ما می گوییم آدم حسابی، معتمد، مطمئن، عبدالله، خداداد.

هدیه ی خدا بود انگار.

هر که داشتش جا داشت فخرش را بفروشد، فخر او را که فخرفروش نبود با همه ی افتخاراتش.

حال خوبی داشت ، مهم ترین جمله ای که می توانستی از او درباره ی کسی بشنوی، و حالا می شود درباره ی خودش این را گفت.

حال خوب؛ معیار تحسینش همین بود همیشه.

و چه حالی پیدا کرده بود از پس گذشته ای که رهایش کرده بود به شوق آخرالزمان، زمانی موازی، جهانی دیگر.

معلوم بود اول مقلب القلوب و الابصار شسته دل و دیده اش را با آبی آسمانی؛ این را چشم هایش می گفت.