قداست این واژه را در بازار برنج گُم نکنیم!/ از «کایر» تا «کارگر»

موقع پخت برنج، بسم الله می گوییم و هرچه کارگر و «کایر» زحمت کش و امین بوده تا این عطر و برکت به خانه ما برسد را در برکت آن بسم الله و الحمدلله برای شکر پس از غذا سهیم می کنیم.

- گروه جامعه؛ نعیمه جاویدی: شالیکاری و کشت و زرع برنج در ذهنِ تصویری بیشتر ما به عنوان دشوارترین نمونه های کشاورزی نقش بسته است.

همان تصویر که مادر کودک خردسال را به پشت بسته و تا زانو در گل فرورفته.

همان سالمندان گل و لای شالیزار به صورتشان نشسته و همان جمع کشاورزانی که صبح تا غروب بین نم آب، ساقه های لطیف شالی و تیغ تند آفتاب قامتشان در سبز و آبی شالیزار خم شده.

و بادی که گاه و بیگاه روی تصویرشان را که در آبی دورتادورشان را فرا گرفته، موج می اندازد.

گاهی وزش باد چنان است که انگار آلبوم عکسی از جماعت شالیکار، روی آب موج بر می دارد  و بالا و پایین می رود.

ما شنیدیم که اصلاً نام برنج که در تلفظ شالیکاران و شالی داران خطه شمال بِرَنج است، از همان واژه به رنج گرفته شده است یعنی به عمل آمدن هر دانه برنج، محصول رنج کشیدن بسیار کشاورز است.

این اما نمای ناقصی از فرهنگستان شالی و شالیزار است؛ اصل ماجرا با تصور ذهنی ما فرق بسیار دارد! کلمه، زندگی است دریابیمش! توی همین رنج ها و خستگی های شالیزار، شیرینی و گنج هایی هست که کمتر درباره آن گفته اند و شنیده ایم.