روایتی از خوان گسترده خالق برای مخلوق های 9 ساله/ با افتخار روزه اولی هستم!

در دلم غوغایی بود که حتما بتوانم زیبایی این مراسم را برای آنهایی که اینجا نیستند به خوبی ثبت کنم؛ آنقدر فضا دوست داشتنی بود که مانده بودم عکس بگیرم یا در قاب فیلم خنده ها، - به گزارش خبرگزاری فارس از بجنورد، انسیه حاتمی، با اینکه هنوز خستگی عکاسی شب های قدر را با تمام وجود حس می کردم ولی تا خبر برگزاری جشن روزه اولی ها را به من دادند با شوق و ذوق تمام گفتم که حتما من برای تهیه گزارش می روم.

دوربین را برداشتم که حافظه آن را چک کنم، چشمم که به عکس های شب قدر خورد شیرینی مناجات و نجواهای بارانی سومین شب قدر را به یادم آورد هرچند که یاد دردسرهای ورود به آنجا برای عکاسی و گرفتن مجوز و کلی دردسر دیکر برای اجازه عکاسی این شیرینی را در وجودم کمی تلخ کرد.

اگر بخواهم رو راست باشم، کمی هم برای مراسم فردا استرس گرفتم که نکند باز هم مانع عکاسی شوند و باز هم باید بیفتم دنبال مجوز!  صبح با شوق مراسم بیدار شدم و رفتم به سمت محل کار، مدام به ساعت نگاه می کردم که زودتر بگذرد و بروم در جمع روزه اولی ها! فکر می کنم من ذوق بیشتری از فرشته کوچولوهای روزه اولی برای جشن داشتم، البته چیزی هم نگذشته، فوقِ فوقَش 17 سال از روزه اولی بودن من گذشته که خب زیاد هم نیست! بالاخره ساعت موعود رسید و با شوق تمام رفتم سمت مصلی و با تمام دلهره و فکر مشغولی که داشتم از ب