افروغ؛ جامعه شناسی آزاده و نقّاد

افروغ در حرف و عمل طرفدار جامعه شناسی انتقادی بود.

صراحت و آزادگی او موجب می شد که از دانش خود بهترین بهره را ببرد.

در زمانه ای که آزادگی کالای کمیاب است، - او این خصیصه را به وفور داشت.

  عباس عبدی در روزنامه هم میهن نوشت: دکتر عماد افروغ روز جمعه 25 فروردین به دیار باقی شتافت.

وی که از بیماری سرطان در رنج بود، مدت های طولانی تحت درمان و شیمی درمانی بود.

چندی پیش نیز خواهرشان ناباورانه فوت کردند.

  آقای افروغ به صورت متعارف در جناح بندی های سیاسی و فکری جزو مجموعه اصولگرایان محسوب می شد هر چند سال های اخیر به ویژه از زمان احمدی نژاد مرزبندی هایش با آن جریان برجسته شد و فاصله گرفت.

  به رغم اینکه هم به لحاظ رویکرد کلی فکری و هم از نظر مشرب جامعه شناسی اختلاف نظر داشتیم، زیرا آقای افروغ نزدیک یا حتی طرفدار مکتب تضاد بود و شخصا همراهی لازم با این مکتب جامعه شناسانه را ندارم ولی این دو اختلاف مانع از وجود صمیمیت و احترام متقابل میان ما نبود.

علت آن حداقل از طرف بنده غلبه ویژگی حریت و آزادمنشی و آزادفکری وی بر سایر ویژگی هایش بود.

    در واقع افروغ واجد نوعی صداقت و صراحت بیان کمیاب بود که او را از هم فکران مشابهش به کلی متمایز می کرد.