روایت نان های وقف شده در شب قدر/ این نان ها بوی کربلا و نجف می دهد

به گزارش خبرگزاری فارس از نیشابور، شاید ذکر و دعا باعث شده که این نان ها بوی کربلا و نجف بدهد.

شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان، مسجد امیرالمومنین (ع) نیشابور مملو از جمعیتی شده که برای احیا، بر سر گرفتن قرآن و جاری شدن ذکر الغوت آمده اند.

در صحن و سرای مسجد، جایی برای نشستن نیست و پیرمردی که او راخادم می نامند با همراهی چند جوان، حیاط کوچیک مسجد را با فرش می پوشانند.

حاج رمضان، همان خادم مسجد، مقابل درب ورودی مسجد ایستاده و به رسم ادب دست روی سینه گذاشته و به شب زنده داران احیا خوش آمد می گوید.

مردم محله هم با او خوش و بش می کنند و بیشتر آن ها یک سوال را می پرسند؛ ننه علی امشب به مسجد می آید؟ پیرمرد خادم در پاسخ مردم می گوید که پسرش ننه علی از دیروز خبر داده که او امشب مهمان مسجد ماست.

 نان هایی که بوی کربلا و نجف می دهد دقایقی می گذرد و باز هم سوال می شود؛ چرا ننه علی نمی رسد؟ برایم سوال می شود که ننه علی کیست و چرا اینقدر دنبال او می گردند؟ من هم به دنبال او می گردم.

از لابه لای جمعیت خودم را به خانمی می رسانم که دنبال ننه علی می گشت.

از ماجرای نان های نذری او می پرسم.

بانگ صلوات قاری از بلندگوی مسجد بلند می شود و ان خانم در حالی که به احترام قرآن رو به قبله می نشیند با عجله میگوید: ننه علی بیاد جواب سوالت رو می گیری.