برادران لیلا؛ یک پرسش به جای نقد فیلم

اگر این نوشته درباره فیلم نیست پس چیست؟  به قصد طرح این پرسش است که چرا حق تماشای فیلم در سالن سینما را از ما سلب می کنید؟ نه تنها فیلم روز خارجی که فیلم روز ایرانی را هم باید پای کامپیوتر و قاچاقی ببینیم؟ انحطاط اخلاقی فقط آن نیست که در فیلم می بینیم.

- این است که استفاده از پیام رسان های محبوب دنیا بی فیلتر شکن میسور نباشد و فیلمی را که می توانستیم در سالن سینما بینیم و پول آن را هم پرداخته باشیم در خانه ببینیم.

فیلمی که نه هیچ یک از ارکان عرش را می لرزاند و نه صحنه روابط تنانه دارد نه هم آغوشی جانانه.

نه خشونت عریان و نه خدا و پیامبر را نعوذبالله انکار می کند.

  عصر ایران؛ مهرداد خدیر- اندک زمانی پیش از این پیش از تماشای دقیق تر و با جزییات و با حوصله فیلم برادران لیلا فارغ شدم.

بیش از دو ساعت، پای کامپیوتر و نه در سالن سینما و همراه با دوستان یا خانواده محو فیلمی بودم که آقای سعید مستغاثی و کیهانیان می گویند فیلم نیست اما روزنامه معتبر لیبراسیون فرانسه که به ندرت از فیلمی تعریف و تمجید می کند چند ماه قبل و پس از نمایش در پاریس به ستایش آن پرداخته بود؛ لیبراسیونی که نسبتی با سرمایه داریِ مورد نقد کیهان و فیلم روستایی ندارد و حتی به عنوان ارگان غیر رسمی حزب سوسیالیست فرانسه شناخته می شود چرا که فیلم اجتماعی است و همین جنبه ها