چراغ روشن احیای 34 ساله/ شبی که چادرها اشک برمی چینند

اینجا خانه ای به وسعت دل تمام زنان شهر است که روضه های مناسبتی مثل احیای شب بیست و یکم رمضان تماما زنانه برگزار می شود؛ جایی که از آیه ها به علی(ع) می رسی و یاد دلتنگی کوفه؛ - خبرگزاری فارس- همدان، سولماز عنایتی: پرچم عزا و حیاط دنگال به جمعیت نشسته و سماور بخارکرده.

استکان های کمرباریک و مجمع های نقره نشان و جوانان تازه نفس همگی آماده اند تا عقربه ها کنار بیایند و سر ساعت بنشینند و مجلس شروع شود.

شوق و ذوق از چشمان جوانان آویزان و بیرق عزا رقصان در باد و کلیات دعا مهیا؛ هر آنچه فکر کنید فراهم است تا مجلس سوگواری پدر یتیمان برقرار شود و دِین چندین و چندساله ادا.

انگار پیاله ساعت هم کوتاه آمده و انتظار به سر رسیده، حالا کرور کرور خانم با بچه های قد و نیم قد راهی سرسرا می شوند و همهمه حضور خانه را برمی دارد؛ همه وعده دارند از آن وعده هایی که دلداده ها می دانند.

پس و پیش جمعیت بر جمعیت اضافه می شود و سلام و علیک و خوش و بش رونق می گیرد، استقبال آنچنانی است راستش بیشتر از آنکه پای عدد و رقم و گنجایش خانه بنشینیم.

شلوغی و رفت و آمد هنوز به راه است که صدای صاحبخانه تلنگر زمان می دهد و وقت عزیز این شب ها را غنمیت می شمارد.

به ضربی همهمه تمام می شود و به آنی بانوان قامت می بندند و دوش به دوش هم به نماز می ایستند.