تو بگو الغوث! آمینش با شهدا/ شهیدان تنهایی احیا نمی گیرند

حال غریبی است؛ اینکه ساعت یک و دو بامداد، راهی دیار رفتگان شوی.

خودت را به قطعه هایی نشان کرده برسانی و شب های قدر را در کنار جوانانی بگذرانی که با عنوان «شهید» مشهور اهل آسمان و زمین شده اند.

- گروه جامعه؛ نعیمه جاویدی: حال وهوای ماه مبارک رمضان در شهر، حال و هوای خاصی است به خصوص که امسال، بهار قرآن و طبیعت بهم گره خورده اند.

این حال و هوا اما در قطعه شهدا دلنشین تر هم می شود.

سالهاست مردم عادت دارند خودشان را در ماه خدا به خوبانش برسانند.

جوان، پیر و از همه اصناف و اقشار، دلداده شهدا کم نیست.

مردم ما عادت دارند، مزارشان را غبارروبی کنند و گلاب افشانی کنند، آن هایی که هنر بیشتری دارند برای شهدا دست به قلم و رنگ هم می شوند.

نوشته های کمرنگ شده روی مزارها را ترمیم می کنند.

مزارشان را برق می اندازند.

شمعی روشن و سنگ را با عطر گلاب و گلبرگ های رنگارنگ و لطیف، تزیین می کنند.

همین حال و هوا در ماه مبارک رمضان هم دیده می شود و امسال این مِهر، دوچندان شده است به اندازه گره خوردن دو بهار به هم.

اینجا چند فریم از مهمانی مردم و شهدا را مرور می کنیم.

این رفقا خودشان می دانند.

جوان است و زیرلب، روضه زمزمه می کند.

روز است و آفتاب روی سنگ مزار شهید، پهن شده.