یک روایت شنیدنی از جوانی کیومرث پوراحمد

کیومرث پوراحمد یک روز صبح تصمیم گرفت صدای ساعت را ببندد و قید کار در کارخانه ذوب آهن اصفهان را بزند و دنبال دلش را بگیرد و به عشق سینما راهی تهران بشود.

- اینها جملاتی است که کیومرث پوراحمد سال ها پیش در گفتگو با رفیق قدیمی اش، احمد طالبی نژاد، منتقد و کارشناس باسابقه سینما گفته.

و حالا این یار دیرین که از انتشار خبر درگذشت ناگهانی پوراحمد همچنان بهت زده است، در گفتگو با ایسنا از ورود این فیلمساز به سینما می گوید، از نسلی که رویاهایش بر باد رفته و از علاقه و عِرق این فیلمساز به ادبیات.

طالبی نژاد با اشاره به سرآغاز ورود پوراحمد به سینما می گوید: اولین نکته ای که درباره زنده یاد پوراحمد می توان گفت این است که کارش را از نقدنویسی و درواقع از کار مطبوعاتی آغاز کرد و البته منتقد حرفه ای و پرکاری نبود.

گه گاه درباره فیلم هایی که می دید و از آنها خوشش می آمد، از جمله فیلم آرامش در حضور دیگران ناصر تقوایی نقدهای کوتاهی در نشریات معدودی که آن دوره به سینما می پرداختند، می نوشت و برخلاف آنچه در یکی از شبکه های خبری گفته شد، تحصیل کرده سینما نبود.

به عنوان کسی که دوستی سی و اندی ساله ای با او داشتم، فکر نمی کنم در دانشکده ای تحصیلات سینمایی کرده باشد.