حفاظت و احیای حیات وحش با مدیریت ژنتیکی

رییس گروه ژنتیک دفتر موزه ملی تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی با بیان اینکه انسان عامل مؤثر در کاهش تنوع ژنتیک گونه ها است، گفت: مدیریت ژنتیکی اساس برنامه های حفاظت و احیای حیات وحش است.

- به گزارش خبرگزاری مهر ، لیلی عزالدین لو رییس گروه ژنتیک دفتر موزه ملی تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی به مناسبت روز ملی ذخایر ژنتیکی گفت: جمعیت ها برای سازگاری با تغییرات محیطی نیازمند تنوع ژنتیکی هستند و بر همین اساس حفظ تنوع ژنتیکی یکی از الویت های سه گانه در جهان شمرده می شود.

تنوع ژنتیکی ضامن بقا گونه ها وی افزود: تنوع ژنتیکی برای حفظ بقا و پتانسیل تکامل و سازش جمعیت ها و گونه ها بسیار ارزشمند است و بقای طولانی مدت گونه را تضمین کرده و برای پایداری کل اکوسیستم اهمیت دارد از این رو کاهش تنوع ژنتیکی به معنای کاهش توانایی جمعیت ها برای سازگاری با تغییرات محیطی از طریق انتخاب طبیعی است.

عزالدین لو خاطرنشان کرد: با توجه به نرخ رو به رشد انقراض گونه ها، بسیاری از زیست شناسان معتقدند که امروزه وارد دوره ششم انقراض دسته جمعی گونه ها شده ایم و این سرعت رشد در طول قرن آینده بسیار نگران کننده است، حال سوال اینجاست که چرا گونه های بسیار زیادی در معرض خطر انقراض هستند؟ پاسخ در بسیاری از شرایط، فعالیت های انسانی است.