حکمت پنجم؛ مایه آبرومندی در اجتماع چیست؟

ادب و آداب مفهوم وسیعی دارد که همه فضایل اخلاقی مخصوصا آنچه را مربوط به اخلاق اجتماعی است در بر می گیرد که بزرگترین افتخار آدمی و مایه آبرومندی او در اجتماع است.

- ایسنا/قم ادب و آداب مفهوم وسیعی دارد که همه فضایل اخلاقی مخصوصا آنچه را مربوط به اخلاق اجتماعی است در بر می گیرد که بزرگترین افتخار آدمی و مایه آبرومندی او در اجتماع است.

امیرالمومنین(ع) در حکمت پنجم می فرماید: الْعِلْمُ وِرَاثَهٌ کَرِیمَهٌ، وَ الْآدَابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ، وَ الْفِکْرُ مِرْآهٌ صَافِیَهٌ؛ علم و دانش میراث گرانبهایی است، آداب (انسانی)، لباس زیبا و کهنگی ناپذیر است و فکر آیینه صافی است.

حجت الاسلام شکیبایی از نهج البلاغه پژوهان حوزه علمیه قم در سلسله دروس حکمت های نهج البلاغه در گفت وگو با ایسنا به تشریح حکمت پنجم نهج البلاغه امیرالمومنین (ع) پرداخته است که شرح آن زیر آمده است: الْعِلْمُ وِرَاثَهٌ کَرِیمَهٌ گران بهاترین میراثی که انسان از خود به یادگار می گذارد علم و دانش است و به ارث گذاشتن مواهب مادی، افتخار است.

این سخن شبیه روایتی از رسول خدا(ص) است که می فرماید: إِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَهُ الاْنْبِیَاءِ إِنَّ الاْنْبِیَاءَ لَمْ یُوَرِّثُوا دِینَاراً وَلاَ دِرْهَماً وَلَکِنْ وَرَّثُوا الْعِلْمَ فَمَنْ أَخَذَ مِنْهُ أَخَذَ بِحَظّ و�