«اختری بروجنی» را شاعرِ اعتراض می نامیدند/ از رنگرزی تا سرودن لطیف ترین غزل ها

میرزا محمدهاشم معروف به اختری بروجنی سال 1242 در بروجن به دنیا آمد.

شغلش صباغی و رنگرزی و بیش از پیشه اش در بند شعر و شاعری بود و قرآنی را با ناخن نگاشت که در نوع خود زبان زد شده بود.

- به گزارش خبرگزاری فارس از شهرکرد، میرزا محمدهاشم معروف به اختری بروجنی سال 1242 شمسی (1285 قمری) در بروجن به دنیا آمد.

شغلش صباغی و رنگرزی و بیش از پیشه اش در بند شعر و شاعری بود و افزون بر رنگرزی با نسخه نگاری و استنساخ کتاب هایی چون قرآن امرار معاش می کرد.

نقل است قرآنی را با ناخن نگاشت که در نوع خود زبان زد شده بود.

اختری را باید شاعر اعتراض و ستیزه نامید.

آنچه از میان گفته های کوتاه و بلند او به دست می آید، این است که او با جریان حاکم زمان خویش، باورها و نگاه های جاهلانه و با افراد ذی نفوذ به ستیز برخاسته بود.

به همین دلیل همگان به ویژه صاحبان نفوذ در میان عامه مردم به تخریب پایگاه اجتماعی اختری می پرداختند.

اختری غزل سرایی زبردست بود.

او غزل را با نگاهی به ظرافت شعر سبک هندی می سرود.

غزلش لطافتی خاص دارد و او را باید در جرگه شاعران برتر قرون گذشته ادبیات و شعر بروجن در کنار فرخی، دفتری، آتش، صفایی و شارق بروجنی برشمرد.

مجموع اشعارش را چیزی حدود 2 هزار و 500 بیت می توان تخمین زد که در قالب دیوانی به یادگار مانده و در سال 1391 در 365 صفحه به چاپ رسیده است.