بررسی نغمات رمضانی/ ممنوعیت نقاره نوازان و عزلت روضه خوانان دوره پهلوی+فیلم

الحان قبل از اسلام، به تدریج با مناسکی چون رمضان، همخوی لطافت و زیبایی های این ماه شدند و از نظر زیبایی شناختی و ساختاری دستخوش تغییر و تحولاتی قابل توجه شدند.

- ذکرخوانی مهم ترین ویژگی موسیقی رمضان است.

هنری که شکل های متفاوتی داشته و هدف از آن تقویت نیروی معنوی و سوق دادن روزه داران به سمت نیکی و نیکویی بوده است.

ایرانی ها با نغمه های آهنگین و ادوات موسیقی ذکرهای مخصوص ماه رمضان را برای جوانان اجرا می کردند تا آن ها را با واژگان و جملات مقدس و روحانی به سمت خوبی و پاکی سوق دهند.

*تم غالبا شاد اما معنوی نغمات رمضانی موسیقی رمضان در ایران پر از شادی بود چراکه می کوشید انسان را به معنویت نزدیک کند.

تنها اشعار حزن انگیزی که در این ماه خوانده می شد به شب های ضربت حضرت علی (ع) برمی گشت.

منقبت خوانی ویژهٔ شب های قدر بود و در رثای علی بن ابی طالب خوانده می شد.

در نیمهٔ رمضان هم مولودی خوانی و مناجات حسنی وجود داشت.

صلوات خوانی تنها به ماه رمضان اختصاص نداشت اما در این ماه زیباتر اجرا می شد و در برخی شهرها چون دزفول و شوشتر حتی صلوات خوانی شاد هم وجود داشت.

*موسیقی های سحرگاهی ایرانیان مسلمان بنا بر یک رسم کهن عادت کرده بودند یک تا سه روز پیش از رؤیت هلال ماه رمضان به پیشواز این ماه بروند.