حکمت اول؛ هشیاری در آشوب های اجتماعی

فتنه، از ماده «فتن» (بر وزن متن) در اصل به معنای قرار دادن طلا در کوره است تا خالص از ناخالص جدا شود سپس به معنای هرگونه آزمایش و امتحان و بلا و عذاب و حتی شرک و بت پرستی و آشوب های اجتماعی آمده است و در اینجا منظور همان آشوب های اجتماعی است.

- ایسنا/قم فتنه، از ماده فتن (بر وزن متن) در اصل به معنای قرار دادن طلا در کوره است تا خالص از ناخالص جدا شود سپس به معنای هرگونه آزمایش و امتحان و بلا و عذاب و حتی شرک و بت پرستی و آشوب های اجتماعی آمده است و در اینجا منظور همان آشوب های اجتماعی است.

خبرگزاری ایسنای قم به مناسبت فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، روزانه به بازخوانی و شرح یکی از حکمت های نهج البلاغه می پردازد.

امیرالمومنین (ع) در حکمت اول نهج البلاغه می فرماید: کُنْ فِی الْفِتْنَهِ کَابْنِ اللَّبُونِ، لاَ ظَهْرٌ فَیُرْکَبَ، وَلاَ ضَرْعٌ فَیُحْلَبَ در تفسیر این حکمت آمده است: بهترین روش در فتنه ها امام(علیه السلام) در این حکمت پرمعنا می فرماید: در فتنه ها همچون شتر کم سن و سال باش; نه پشت او قوی شده که سوارش شوند نه پستانی دارد که بدوشند ; (قَالَ(علیه السلام): کُنْ فِی الْفِتْنَهِ کَابْنِ اللَّبُونِ، لاَ ظَهْرٌ فَیُرْکَبَ، وَلاَ ضَرْعٌ فَیُحْلَبَ).