حال و هوای حرم رضوی در شب میلاد علی بن موسی الرضا

به گزارش خبرگزاری فارس از مشهد، اذان مغرب را گفته اند و اندک اندک جمع عاشقان می رسند، اینجا پایتخت دل های عاشق است، از سمت بالا خیابان به سمت حرم می روم و این بار تنها نیستم چرا که با خیل مشتاقان زیارت علی بن موسی الرضا هم مسیر هستم، زن و مرد و بزرگ و کوچک همه مقصدشان حرم بزرگ ترین مولود امشب است.

دستش به زمین، دلش به آسمان در مسیرم دلدادگانی را می بینم که به یمن قدم مولود امشب شکلات به زائران می دهند و کفش زائران را صلواتی واکس می زنند.

جلوتر میروم تا با او صحبت کنم.

  دستانش در حال کار بود، چشمانش به دستانش که کار را درست انجام دهد، اما دلش جایی دیگر بود.

هر چند دقیقه یکبار سرش را بالا می آورد و نگاهش را عمیق تر به سمت حرم می دوخت، چندثاتیه زُل میزد و با همان نگاه با امامش صحبت میکرد.

چقدر روزشماری کرده بود تا امروز خودش را به حرم برساند، به صاحب کارش گفته بود فقط نصف روز مرخصی دهد تا نذرش را در شب میلاد امام رضا(ع) ادا کند.

برایش فرقی نمیکرد، کسی که در برابرش ایستاده مرد است یا زن؟ جوان است یا پیر؟ فقط دلش میخواست در این نصف روز کفشهای بیشتری را واکس بزند.

او گرد روی کفشهای زائران امام رضا(ع) را تبرک میدانست، دلش میخواست خاک پای زائران را لمس کند تا دلش را از نزدیکترین خیابان حوالی حرم به ضریحش گره بزند.