هنرمندی که هنوز در قرن 19 زندگی می کند!

محمدباقر رضایی، نویسنده برنامه های ادبی رادیو این بار با متن های طنز و آهنگینش سراغی از مهین نثری، بازیگر پیشکسوت نمایش های رادیویی گرفته است.

- هیچ کس او را در حالِ صحبت از چیدمان خانه و ظروف آشپزخانه ندید و از او حرف های سبک و بی خِردانه نشِنید.

از به دست گرفتن گوشی و فضای مَجازی دور بود و سلیقه اش فقط با پدیده های اجدادی، جور بود.

پرده هشتم: بازیگر نقش مادرِ زهرا در نمایشِ رادیوییِ دا شد و مادرِ قدم خیر در نمایشِ دخترِ شینا بود.

می گفت: من بازیگر خوشبختی هستم، برای این که کارگردان ها همیشه نقش مادر را با شرایط من می نویسند! و می گفت: من هنوز در قرن 19 زندگی می کنم و با رادیو نفس می کشم.

علاقه اش به رادیو، زمینه ای خانوادگی هم داشت.

چهارم پنجم دبستان بود که با پدرش می نشست به داستان های رادیو گوش می داد.

وقتی دیپلمش را گرفت، به محیط دوبلاژ راه یافت.

چهار پنج سالی در آن کار، خاک خورد، بدون آن که ریالی نصیبش شود.

اما تا بخواهی تشویق شد و افتخار آفرید.

یکی از نقش هایش در فیلم هندیِ شعله بود که به جای زنِ درشکه چی حرف زد.

چنگیز جلیلوند مدیر دوبلاژ آن فیلم، بسیار تشویقش کرد.

اما او از کار دوبله راضی نبود.