یاد مرگ در لحظات احتضار پاییز

افراد مرگ باور اما پیوسته یاد مرگ را پیش رو دارند و هر چیزی می تواند مرگ را به یاد آنان بیاورد.

پایان هر فصل برای اینان یادآور پایان زندگی و مرگ است.

- پایگاه خبری جماران: چرا پاییز یادآور مرگ است و چه نسبتی میان مرگ و پاییز وجود دارد که شاعران بعضاً پاییز را تاویل به مرگ کرده اند؟ ادبیات عرفانی به این پرسش پاسخ های گوناگونی داد، از جمله اینکه؛ چون در فصل خزان، برگ درختان از شاخه جدا شده و حیاتشان رو به نیستی می نهد.

این فصل بیش از سایر فصول سال یادآور مرگ است.

در خزان آن صدهزاران شاخ و برگ در هزیمت رفته در دریای مرگ این برداشت ملهم از متون دینی بویژه قرآن کریم نیز هست.

آنجا که می فرماید: و اوست خدایی که بادها را فرستاد تا نوید دهنده رحمت خویش باشد و همچون ابری گرانبها به بالا برکشد و ما آن را به زمینی مرده و بی گیاه می رانیم و از آن آب فرومی ریزیم و بدان سبب میوه های گوناگون از درخت برون می آوریم.

همچنان که مردگان را از گور بر می انگیزیم، مگر شما بدین نشان به یاد رستاخیز افتید (اعراف، آیه 57).

مولوی در مثنوی معنوی، پاییز را نماد مرگ معنوی می داند و باورخود را این گونه در قالب شعر می سراید: تن چو با برگ است روز و شب از آن/شاخ جان در برگ ریز است و خزان/برگ تن، بی برگی جان است زود/این بباید کاستن، آن را فزود در آموزه های دینی یاد مرگ و مرگ