لالایی شعر برای خواباندن مرگ

یادداشت حاضر با موضوع در حاشیه شعر بیژن جلالی به قلم دکتر علی یاری، شاعر و منتقد ادبی، است که در اختیار ایسنا گذاشته شده است: - ایسنا/خوزستان یادداشت حاضر با موضوع در حاشیه شعر بیژن جلالی به قلم دکتر علی یاری، شاعر و منتقد ادبی، است که در اختیار ایسنا گذاشته شده است: بیژن جلالی (1306-1378) شاعری برکنار از هیاهوهای مرسوم حوزه ادبیات بود.

ارتباطاتش محدود بود.

تنها زیست و جهان ویژه ای برای خود داشت.

نخستین دفتر شعرش را (روزها) 1341 منتشر کرد.

یکّه روی او از همین دفتر آغاز شد و تا آخرین سروده ها ادامه داشت.

زبانش به نثر پهلو می زد.

زبان هنجارمند، نرم آهنگ و بی آرایش جلالی از همین دفتر تا روزی که شعر نوشت، کمتر دچار تکانه ای شد.

شعرش از منطقِ عروض نیمایی و آنچه زبان شاملویی می خوانیم یا به طور کلی از هر گونه آرایش وزنی برکنار بود.

اگر بخواهیم تنها و تنها یک شاعر سهلِ ممتنع گو را در میان نوگرایان معاصر برگزینیم، آن کس به گمان من، بیژن جلالی است.

آنچه امتناعِ شعر او را رقم می زند، چشم اندازی است که از آن می نگرد و جهان را تعبیر می کند.

مرور شعرش چنین می نماید که این چشم انداز دور از دست نیست؛ اما اگر باریک بین باشیم، می فهمیم این طرز دیدن است که تقلید کار او را ممتنع کرده، نه جایی که ایستاده ایم.