سوره شعراء با صدای عبدالباسط عبدالصمد

سوره شعراء سوره بیست و ششم از قرآن است و 227 آیه دارد.

تمام این سوره به جز چهار آیهٔ آخر آن مکی هستند.

نام آن از آیه 224 آن گرفته شده که در مورد شاعران بی هدف سخن می گوید.

- بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم طسم ﴿1﴾ تِلْکَ آیَاتُ الْکِتَابِ الْمُبِینِ ﴿2﴾ لَعَلَّکَ بَاخِعٌ نَفْسَکَ أَلا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ ﴿3﴾ إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَهً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ ﴿4﴾ وَمَا یَأْتِیهِمْ مِنْ ذِکْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلا کَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِینَ ﴿5﴾ فَقَدْ کَذَّبُوا فَسَیَأْتِیهِمْ أَنْبَاءُ مَا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ ﴿6﴾ أَوَلَمْ یَرَوْا إِلَی الأرْضِ کَمْ أَنْبَتْنَا فِیهَا مِنْ کُلِّ زَوْجٍ کَرِیمٍ ﴿7﴾ إِنَّ فِی ذَلِکَ لآیَهً وَمَا کَانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿8﴾ وَإِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴿9﴾ وَإِذْ نَادَی رَبُّکَ مُوسَی أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ ﴿10﴾ قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلا یَتَّقُونَ ﴿11﴾ قَالَ رَبِّ إِنِّی أَخَافُ أَنْ یُکَذِّبُونِ ﴿12﴾ وَیَضِیقُ صَدْرِی وَلا یَنْطَلِقُ لِسَانِی فَأَرْسِلْ إِلَی هَارُونَ ﴿13﴾ وَلَهُمْ عَلَیَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ یَقْتُلُونِ ﴿14﴾ قَالَ کَلا فَاذْهَبَا بِ�