«نوشتا»ی جدید منتشر شد

شماره چهل و چهارم فصلنامه ادبی- فرهنگی نوشتا منتشر شد.

به گزارش ایسنا، در ابتدای این شماره در یادداشتی از محمدحسین مدل می خوانیم: شاعر با کلماتی که در یک قطعه می آورد، دیدن ندیده ها را برای خود و مخاطب خود به وقوع می رساند، البته اگر مخاطب اساسا با دیدن سر و کار داشته باشد والا خواندن متن اگر به قصد دیدن متن نباشد، خواندن اتفاق نمی افتد.

اگر یک قطعه شعر بتواند مخاطب را با خود، خودی کند و به جهان درونی مخاطب برسد به ثمر رسیده است.

گاهی شاعر فکر می کند که چه شعری بنویسد تا شعر خوبی باشد.

این رویه در شعر، اصل ناکامی شعر است.

اما اگر شعر در شاعر بجوشد و خودش را نشان بدهد و آنچه را که دیده به شیوه و زبان خودش بنویسد، آن وقت می تواند به خلق شعر رسیده باشد.

چون چیزی که او دیده، تنها در نگاه او آشکار شده و نه دیگران و می دانیم که آشکار هرکس با دیگری فرق دارد، حتی اگر دیدن رنگی از سرخ باشد، زیرا رنگ سرخ هم مثل رنگ های دیگر طیف های گوناگون دارد و هر کدامش تأثیری بر حال آدم در وقت دیدن شان دارد.

مثل سرخ مایل به صورتی یا سرخ مایل به سیاه.

شاعر، دیدن را، فهمیدن را و تجربه زندگی کردن را هر روز از جهانی که می شناسد و می بیند کشف و گاهی شکار می کند.