برخی مداحان جوان برای علما و شعرا احترام قائل نیستند / بعضی کسانی که دیده می شوند هیچ بزرگتری ندیده اند

سید علی حسنی؛ در دفتر پربرگ ادبیات ایران فصل مهم و باارزشی به نام ادبیات آیینی است.

اشعار آیینی و بر اساس آن ها آواها و نوحه ها در زندگی مردم نقش پررنگی دارند.

- فضای رسانه ای که بر هیئات ما غالب شده است، باعث شده تا هر کس برای خودش رسانه درست کند و کسی نتواند به او چیزی بگوید.

مثلا می روی میگویی آقا! فلان شعر که خوانده شد ارزش ادبی که هیچ، ارزش محتوایی هم ندارد.

از لحاظ موسیقایی هم مشکل دارد، اصلا شعرت قافیه ندارد.

تا این ها را میگویی می بینی پیج فلان آقا هزاران دنبال کننده دارد.

این هایی که متولی عرصه مذهبی ما هستند، حوزه های علمیه، سازمان تبلیغات، صدا وسیما و .

باید بتوانند هم افزایی کنند تا اوضاع پریشان تر از چیزی که هست نشود.

در قبال نقد هایی که به مداحی های به اصطلاح اگزوزی یا به اشعار سخیف وارد میشود معمولا یک پاسخ از پیش آماده شده ای هست که میگویند: این ها نوآوری است! نوآوری چیست، چه نقد هایی به این نوع استدلال وارد است؟هیچ ادم عاقلی در حوزه موسیقی مذهبی و نوحه سرایی مخالف نوآوری نیست.

نیاز روز نیاز مخاطب جوان تغییر ذائقه موسیقایی مردم اینا همه تاثیر می گذارد برای اینکه سراغ نوآوری برویم، اما نکته چیست؟ روزی که حاج مرزوق حائری از عراق آمد ایران و نوحه عراقی خواند خیلی ها مخالفت می کردند می گفتند کارجلفی است برای چی دو