حیرت فلسفی؛ از خیام تا حافظ

خیام و حافظ در برابر عظمت وجود آدمی و رازهای پنهان آن احساس کوچکی و ناتوانی و نادانی و حیرت می کنند و این حس را صادقانه با ما در میان می گذارند.

- ایسنا/اصفهان خیام و حافظ در برابر عظمت وجود آدمی و رازهای پنهان آن احساس کوچکی و ناتوانی و نادانی و حیرت می کنند و این حس را صادقانه با ما در میان می گذارند.

شعر آن ها تاریخ مصرف ندارد چراکه حیرت بشر نیز هرگز تمام نمی شود.

برنامه زنده اینستاگرامی حیرت فلسفی از دیدگاه حافظ و خیام و به بهانه روز بزرگداشت حافظ از سوی مرکز آفرینش های ادبی قلمستان وابسته به سازمان فرهنگی اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان برگزار شد.

بهادر باقری، مدرس رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه خوارزمی تهران و معاون گسترش زبان فارسی و ایران شناسی در دانشگاه ها و مراکز علمی خارج از کشور وزارت علوم، که سخنران این مراسم بود، سخنش را با خوانش شعر سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی/ دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی از لسان الغیب، آغاز کرد و گفت: دهخدا حیرت را سرگشته شدن، بر یک حال ماندن از تعجب، بیخودی و آشفتگی معنا می کند و این حیرت به دو نوع فلسفی و عرفانی تقسیم می شود.

وی با اشاره به اینکه حافظ هم در عرصه حیرت فلسفی سروده هایی دارد و هم در عرصه حیرت عرفانی اما بحث ما در این مجال بیشتر به حیرت فلسفی او می پردازد، ادا�