موضوعات داغ: - باشگاه پرسپوليس - فسخ قرارداد - دانشگاه آزاد - شيخ دياباته - مستمري بگيران - رياست جمهوري آمريكا - دانشگاه آزاد اسلامي - هواداران پرسپوليس - شجاع خليل زاده - تمديد قرارداد - مطالبات بازيكنان پرسپوليس - جان استوارت - هنرمندان - فدراسيون ورزش هاي رزمي ايران - محسن كوهكن - شهادت امام حسن (ع) - طالبي - وزارت امور صلح دولت افغانستان - دوان زاپاتا - تمهيدات ترافيكي - سعيد - بالكن - جلسه راي اعتماد

مطالب مرتبط:
توییت سفیر ایران در فرانسه در بزرگداشت روز جهانی گردشگری
گزارش زنده: پرسپولیس 1 - السد صفر؛ کابوس ژاوی تکرار شد
حاجی میرزایی: روزانه 100 هزار ارتباط زنده تصویری در شاد انجام می شود
گزارش زنده: پرسپولیس 1 - السد صفر
پرسپولیس زنده ماند؛ پرونده استقلال بسته شد
-21 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
دوشنبه، 7 مهر 1399 ساعت 00:352020-09-27سياسي

«حمید بیات»، سفیر جانباز انقلاب/ 16 بار مُردم و زنده شدم...


«حمید بیات» رزمنده و جانباز 70 درصد تویسرکان است که 39 سال با درد و رنج ناشی از مجروحیت روزگار می گذراند، در بدترین شرایط به بیمارستان منتقل می شود و برای اینکه زنده بماند 16 بار به او شوک الکتریکی می زنند تا جایی که به گفته دکتر معالجش امیدی به زنده بودنش نبود که هیچ، - خبرگزاری فارس ـ همدان، پیغام فتح حمید بیات رزمنده و جانباز 70 درصد دفاع مقدس از دیار سرافراز تویسرکان است که سال 60 از ناحیه مغز و مخچه مجروح شد، دو برادر او رحمان و علی اصغر شهید و دو برادر دیگرش حسن و حسین جانباز دفاع مقدس هستند، پدر این 6 برادر رزمنده و جانباز خود نیز رزمنده و پاسدار بازنشسته است.

به مناسبت هفته دفاع مقدس پای روایت دلچسب و غرورآفرین او و بخشی از رویداد مقدس هشت سال دفاع جانانه ملت ایران نشستیم که در ادامه می خوانید.

فصل اول شبانه درس می خواندم که جنگ به ملت ما تحمیل شد، قبل از اعزام یکی از دوستانم گفت: تو که کارمند رسمی علوم پزشکی هستی برای چی میخای بری جبهه؟ .

خیلی ناراحت شدم، گفتم: رزمندگان در جبهه می جنگند تا اسلام بماند، ما نمی خواهیم بخوانیم اسلام چیست؟ در سن 25 سالگی و با سه فرزند به جبهه اعزام شدم، مرحله اول سه ماه در بازی دراز منطقه غرب کشور مسوولیت داشتم اوایل جنگ از گروه و گردان خبری نبود، رزمندگان با یک اتوبوس از طرف بسیج عشایری غرب کشور اعزام شدیم.

وقتی رسیدیم شهید سروان شیرودی پرسیدند بچه های کجایند؟ علیرضا حاج بابایی پاسخ داد بچه های همدان ، شهید شیرودی در ادامه گفت: چه کسانی دوره سربازی رفتند، تعدادی کمی بین ما بود، من دستم را بالا بردم و گفتم: هر آموزشی غیر از هوایی و دریایی از جمله آموزش سلاح شناسی تا سلاح های نیمه سنگین دیده ام هنوز حرفم تمام نشده بود که از سوی ایشان به عنوان یک بسیجی مسوولیت تپه شهدا دامنه بازی دراز مکان سوق الجیشی و استراتژیک حساس به من داده شد و ما هم به لطف خداوند اقدامات بسیار خوبی انجام دادیم.

شکوفا شدن خلاقیت در کاربردی کردن وسایل دور ریز در جبهه دوباره که رفتم جبهه به عنوان امدادگر در درمانگاه شهید نجمی فعالیت می کردم، کارمند علوم پزشکی و نیاز شدید به افراد فعال در کادر پزشکی در جبهه کاملا مشهود بود، کار خیلی حساسی بود یک هفته در درمانگاه ماندیم، اقدامات اولیه روی مجروحین انجام می شد و در صورت نیاز به بیمارستان سر پل ذهاب اعزام می شدند تا اینکه امدادگران را بین سنگرها تقسیم کردند.

من و شیرزاد بیات به تنگه کورک در گیلان غرب جای بسیار دشوار قلب محور منطقه جنگی افتادیم.

منطقه تنگه کورک آب نبود برای آوردن آب از تانکر حدود سه کیلومتر مسیر سخت را طی کردیم، برای دور ماندن از تیررس دیده بان دشمن یک جاهای کاملا به طرف زمین خم می شدیم منطقه بسیار حساس بود.

رزمنده ها از کار ما ناراحت شدند، حاج آقای بیات رو به ما کرد و گفت: نیروهای رزمنده اول امیدشان به خداست، بعد به شما امدادگران و پزشکان.

با اینکه تنها یک بهداشت یار بودم اما دکتر صدایم می کردند، رزمندگان با حضور امدادگران روحیه می گرفتند.

مجدد به درمانگاه شهید نجمی رفتم بعد از مدتی از آقای تهرانی مسوول درمانگاه خواستم برم خط مقدم.

فهمیده بودم شب جمعه 20 آذر سال 60 عملیات می شود، چندین بار برای رفتن به خط را اصرار کردم و گفتم من از زن و بچه و همه چیز دست کشیدم که با دشمن در خط مقدم بجنگم.

آقای تهرانی از مهارت کارم خبردار بود بدون اینکه پاسخ درستی برای حضورم در خط بدهد مسوولیت تجهیز امدادگران را کار خیلی سنگینی بود را به من سپرد.

کار را با گرفتن چهار نیروی انسانی و یک ماشین با گشت در  سطح شهر سرپل ذهاب و جمع آوری تیوپ های ماشین شروع کردم.

تیوپ ها را برای استفاده در آتل بندی گارو به اندازه چندین ماه برش زدیم، آقای تهرانی خیلی خوشحال شد.

یک شب مانده به حمله بعد از رفتن به سلمانی، پیش امیدعلی سوری رفتم و با اعتمادی که به او داشتم از انجام عملیات و وصیت نامه ام مطلعش کردم.

شب حمله با حس و حال عجیبی مرا بدرقه کرد، همه تعجب کرده بودند.

برای عملیات به سمت مقری به نام شیشه راد محل تقسیم نیروها حرکت کردیم، حمله به طرف شیاکوه، چرمیان و خاکریزها طراحی شده بود، پیش از قرائت دعای کمیل از من خواستند برای رزمندگان صحبت کنم، سردار همدانی هم آنجا بود، سخنرانی را با فلسفه عاشورا آغاز کردم و خطاب به رزمندگان در شب عملیات گفتم امشب شب عاشورا و فردا روز حمله است، فردا تعدادی از شما شهید، مجروح و یا حتی اسیر می شوید، هر کس در این وادی نیست، می تواند برود .

.

مجروحیت مغز و مخچه با اصابت خمپاره عملیات مطلع والفجر درگیری در منطقه گیلان غرب با رمز یا مهدی ادرکنی ساعت 12 و نیم شب 20 آذر سال 60 در خاک خودمان با نیروهای عراق آغاز شد، دشمن نیروهای پشتیبان ما را قلع و قمع کردند، در عملیات در حین حرکت به جلو دو نفر را دیدم، مانده بودم، به طرفشان بروم یا نه که صدای نفربری از دور آمد نمی دانستم که نفربر ایرانی است یا عراقی.

خیلی جلو رفته بودم، نشستم که کمی آب بخورم دیدم قمقمه پلاستکی ترکیده و آبی ندارد در حالی که هیچ رمقی نداشتم، نفربر جلوی من رسیده بود، وقتی به خودم آمدم، جلوی نفربر نشسته بودم، یک نفر گردنم را به عقب کشید، در این فکر بودم که الان باید اشهدم را بخوانم که گرمای بوسه ای آشنا را روی گونه ام حس کردم، حسن جدیدی همرزمم بود و همشهری ام، نفس عمیقی کشیدم و آسوده شدم.

همه شیارها پر از مجروح بود، جلوتر که رسیدیم من را پیاده کردند، به حرکتم ادامه دادم برای چند لحظه به عقب نگاه کردم، اثری از نفربر نبود، گویا در رویا دیده باشم؛ دلم شکست.

رزمندگان صدایم می زدند که جلوتر نیا! آتش خیلی سنگین است ، اما من ادامه دادم که به یکباره یک خمپاره نزدیکم خورد و مهلتم نداد، بلافاصله زمین بخوابم، ترکش به سرم اصابت کرد، آنقدر ضربه شدید بود که به خاطر آنی بودنش، درد آن را حتی به اندازه کندن یک مو از پشت دست حس نکردم.

خدا می داند چه کسانی و چه زمانی مرا از منطقه بردند.

خشک شدن لخته خون به کلاه طبق گفته دوستان نشان می داد زمان زیادی بیهوش در منطقه افتاده بودم.

مسیری که مجروح شده بودم هم خیلی صعب العبور بود.

  قطع امید پزشکان از زنده ماندنم/ 16 بار شوک الکتریکی بعد از عملیات هلیکوپتری در منطقه گشت می زند و مجروحان را به بیمارستان می برد، نمی دانم چطور متوجه من می شوند و مرا می برند سرپل ذهاب، کادر بیمارستان شدت مجروحیتم را که می بینند به بیمارستان کرمانشاه و از آنجا هم با سرعت به بیمارستان امام خمینی(ره) تبریز انتقال می دهند.

  دکتر اصغری اولویت درمان را به افرادی که امید به زنده ماندنشان بود، داده بود، آخرین نفری را که دید من بودم، عمل آنقدر سنگین و سخت بود که تعدادی از ترکش ها خارج شد و بقیه در بدنم ماند، طبق گفته پرستار 16 بار در حین عمل می میرم.

اکبر بیات یکی از رزمندگان، می گوید وقتی از اتاق عمل بیرونم که آوردند مادر شهیدی حال مرا که می بیند، پس از اجازه از رییس بیمارستان کنارم می ماند.

 بعد از مدتی متوجه وضعیتم شدم.

همان لحظه در دلم از امام زمان(عج) خواستم لطف الله بیات را برساند تا پدر و مادرم را از وضعیتم مطلع کند که یکباره گرمای نفسی را در صورتم احساس کردم؛ خودش بود.

گریه ام گرفت و با ناله گفتم کاش حضور خود شما را آقای من صاحب الزمان(عج) طلب می کردم که لطف الله گریه افتاد و گفت ما را به اندازه سرباز آقا قبول نداری؟ .

با دل شکسته، درد زیاد، چشمان بسته و غربت روی تخت بیمارستان بودم، لطف الله پانسمان چشمم را باز کرد و پرسید: دستم را می بینی؟ با این کارش متوجه شدم که دید ندارم این حالت چشم را تا یک سال با خود داشتم الان هم ترکش زیادی در مرکز بینایی ام مانده است.

خانواده ام هیچ خبری از وضعیتم نداشتند مادرم روحیه بسیار بالایی دارد وقتی لطف الله به روستا می رود جمعیت زیادی دور او جمع می شوند فکر می کنند من شهید شده ام مادرم سکینه خانم دست لطف الله را می گیرد و با گریه می گوید: راضی ام به رضای خدا، نمی خواهم دشمن خوشحال شود، پسرم حمید را در راه امام حسین(ع) دادم فدای اسلام و امام لطف الله خبر مجروحیتم را می دهد که مادرم سجده شکر بجا می آورد.

  چهار ماه که در بیمارستان تبریز بستری بودم، پدرم از حرف نزدن دو روزه و بیهوشی و به کام مرگ رفتنم نزد دکتر می گوید که دکتر جواب می دهد به خدا قسم، امیدی به زنده مانده پسرتان نداشتم، 16 بار قلب را شوک الکتریکی دادیم طوری که تمام سینه اش به خاطر شوک سوخته است .

برادر و پدرم تلاش می کردند من در بیمارستان بمانم؛ اما آنجا خیلی بی تاب بودم، دوست داشتم برگردم پیش همرزمانم.

بالاخره هم موفق شدم.

با اینکه خودم و برادرم کارمند بهداری بودیم و شرایط انتقالم به شهرستان آسان بود اما آنقدر خانواده درگیر وضعیتم بودند که با اتوبوس راهی تویسرکان شدیم از تبریز تا کنگاور پدرم رو به بالا خوابید و مرا روی سینه اش گذاشته بود و برادرم حسن سرم گرفته بود، هر چه از خداوند می خواستم عنایت می کرد انگار مرغ آمین بالای سرم باشد.

دلتنگ جبهه و همرزمانم بودم، جبهه یک تکه از بهشت بود هر کس این فضا را درک کرده می داند بهشت چیست؟ برای 12 ماه زیر نظر دکتر طباطبایی متخصص مغز و اعصاب و دکتر جلیل غلامی متخصص چشم بودم امکانات کم بود اما وقتی خداوند اراده کند، خودش نگهت می دارد.

چند ماه بعد از مجروحیتم در تویسرکان بودم، حال یک ماهی را داشتم که از آب گرفتنش، سنگر برای من دریا بود و من هم آن ماهی تشنه برگشت به دریا.

قبل از اعزام به جبهه و ماه محرم بود در جمع مردم روستای کارخانه سخنرانی کردم با این مضمون که اگر جلوی دشمن را نگیریم آب و خاک کشور را به تاراج می برند و با حکومت بر کشور نفس کشیدن راحت را هم از ما می گیرند، امروز باید وارد عمل شویم و.

بعد از سخنرانی حدود 18 نفر از جوانان روستا گفتند به قتلگاه امام حسین(ع) عهد می بندیم به جبهه می آییم.

تحمل 39 سال درد / همسرم مجروح واقعی است نه من سال 62 به طور کلی در خدمت سپاه بودم، بعد از ساعت اداری یکی از کارهایی که به دعوت سپاه آغاز کردم، جذب نیرو بود خداوند توان بالایی در اقناع به من عنایت کرده.

تا دو الی سه سال پیش هم در مدارس از دفاع مقدس حرف می زدم که متاسفانه با عمل جراحی کمرم دیگر نتوانستم آن را ادامه دهم.

الان 39 سال است با ترکش های جا خوش کرده در مغزم خو کرده ام، وقتی تشنج می گیرم و امواج به مغزم می رسد، بیهوش می شوم.

یک روز محبت زیاد پدرم توجهم را جلب کرد، از او دلیلش را پرسیدم و گفتم نه قربان صدقه شما نه آرزوی شهادت برایم! گفت حمید جان! تو روزی چند بار مقابل چشم من و مادرت پر پر می شوی در حالی که دو برادرت یکباره شهید شدند اینجا بود که فهمیدم معصومه خانم همسرم، مجروح واقعی است نه من! فصل دوم سال 62 که به دعوت سپاه در برای جذب نیرو فعالیتم را آغاز کردم آن هم با وجود شدت مجروحیتم، تلاشی عجیب برای پیروزی جبهه حق بر باطل را در کارم گنجاندم، وقتی حرف از جبهه و رزمنده ها و ایثار و شهادت می شد کاملا حال و هوای خط مقدم در وجودم زنده می شد و خودم را بین همرزمانم می دیدم.

وقتی از تاثیرگذاری سخنرانی هایم بین مردم می شنوم به این موضوع پی می برم که خداوند مرا فقط برای اینکه سفیر اسلام و انقلاب باشم سرپا نگه داشته، خاطرات فصل دوم زندگی ام زیاد است.

با عنایت خداوند با مجروحیت شدید سفیر اسلام و انقلاب شدم یک روز از روزهای جبهه برای جذب نیرو به مسجد روستای سیدشهاب رفته بودم، سخنرانی ام را با این مضمون آغاز کردم که: دشمن جنگ را با نیت تسخیر ایران آغاز کرده؛ اما کورخوانده، کشور در دستان ولایت فقیه است، به لطف خدا و همت شما مردم نمی گذاریم یک وجب از خاکمان به دست دشمن بیفتد، هر کس دارد هوس کربلا بسم الله ، حرفم که تمام شد یک نفر از بین جمعیت بلند شد و گفت: خود شما جبهه رفتید که ما را دعوت می کنید؟ آقای عزیزی روحانی مسجد گفت: آقاحمید اینها 6 برادرند که همه رزمنده اند، خودش هم جانباز 70 درصد است و برادر شهید، پدرش هم سپاهی و رزمنده.

اما من اصلا از خودم دفاع نکردم.

روزی هم در جمع مردم برای جمع آوری کمک غذای به جبهه ها حرف می زدم: شما تاکنون با جان خود جهاد کردید، امروز از مالتان جهاد کنید، رزمندگان نان می خواهند و.

روز بعد از سخنرانی یک خاور و یک نیسان نان برای رزمنده ها پخته و تحویل سپاه شد.

راستش در هر لحظه از سخنرانی ها در انتظار تشنج و بیهوشی ام، اما با عنایت خداوند خستگی و ضعفم بعد از اتمام کار خودش را نشان می دهد.

یک روز هم در خط مقدم در سنگر L مانندی برای 150 نفر که اکثرا فرهنگی بودند، سخنرانی کردم، صحبت هایم را با بسم الله الرحمن الرحیم ا فمن یمشی .

آغاز کردم و توصیفی از حال رزمندگان و ترفندهای دشمنان برای از پا درآوردن ملت گفتم در حین سخنرانی گریه همه بلند شد و عزمی راسخ برای حضو در جبهه شکل گرفت که شکوه آفرین شد.

در حینی که برای رزمندگان حرف می زدم حواسم متوجه رزمنده تشنه ای شد، در حال کندن سنگر با کلنگ بود برایش آب بردم، از دستانش خون می چکید، لطافت پوست دستانش نشان می داد شاید جز کاغذ و قلم چیز دیگری لمس نکرده باشند، پرسیدم که گفت: در خانه ما سه نفر خدماتی و دو تا سه باغبان کار می کنند، تاکنون دستم برای برداشتن یک برگ خزان هم به کار نرفته گفتم: برای چه جبهه آمدی؟ گفت: دفاع از وطنم، دینم و مردم خاطره ای که هوش از سرم برد یک روز غروب فروردین تپه شهدا دو نفر از نیروها به نام عزت میرمعین اهل آرتیمان و بهبود الوندی اهل سرابی هر دو از هم باروحیه تر و بانشاط تر برای گشت رفته بودند، هوا تاریک شد اما برنگشتند، با دوربین ته دره ها شروع کردم به جستجو، پس از دقایقی دیدم دارند از ته دره با کوله باری می آیند، در صورتی که دست خالی رفته بودند.

همین که رسیدند، پرسیدم کجا بودید؟ گفتند رفتیم سنگر عراقی ها آنجا هر نوع کنسرو و مواد بهداشتی و دستمال کاغذی جیبی پیدا می شد.

مواد غذایی ذخیره شده در سوله های عراقی ها در خاک ایران که در دست دشمن بود، سندی دیگر از حمایت های کشورها از بعثی ها بود.

اول خودم رفتم بازرسی وقتی مطمئن شدم خبر سوله های پر از غذا را به شیشه راه مقر تقسیم نیرو جناب سروان شیرودی دادم بعد از یک دعوای مفصل گفتند به دلیل حساس بودن منطقه موضوع باید برای انجام عملیات مخفی بماند.

گفته شد، سنگری برای دیده بانی از این سوله ها در بالای تپه بکنیم، در حال ایجاد سنگر بودیم که دشمن منور زد، یکی از بچه ها همزمان با ما روی زمین دراز نکشید، همین بی احتیاطی باعث لو رفتن سنگر و بمباران منطقه شد.

شهیدی که چند بار خبر از شهادتش می دهد علاوه بر من برادران دیگرم هم جبهه بودند، علی اصغر 6 بار در جبهه مجروح شد، 22 ساله بود، تنها یک هفته از مراسم عقدش می گذشت که به خط مقدم اعزام شد.

هنگام رفتنش پرسیدم تو که می خواستی برگردی خط، چرا متاهل شدی؟ با خنده گفت: سنت رسول الله است و بر هر مسلمانی واجب، من 6 سال خط مقدم هستم و هیچ اتفاقی نیفتاده .

علی اصغر پاسدار بود و به محض شروع جنگ به جبهه رفت، از خصلت هایش می توانم پایبندی اش به ارزش ها را بگویم و شجاعتش، روزی که به خط رفت، پدرم غروب همان روز، شب عید غدیر آمد منزل ما، گفت: حمید! برای اصغر دل آشوبم او را دلداری دادم و گفتم نگران نباشد.

بعد از از آن میوه خریدیم و رفتیم منزل همسر اصغر، پدرم که رسید منزل من هم رفتم.

همه سرپا ایستادیم که تلفن زنگ زد یوسف سوری پسرخاله پدرم بود، پرسید از اصغر چه خبر؟ که با خوشحالی گفتم اصغر زن گرفت و بعد هم رفت منطقه ، هنوز حرفم تمام نشده بود که گفت: اصغر زخمی شده ، پدرم گوشی را گرفت و گفت: یعنی مجروحیت اصغر از حمید بدتره؟ تا به خودم آمدم پدر و مادر و حاج اکبر با ماشین همسایه به منطقه رفته بودند.

به خاطر درد ناشی از مجروحیتم قرص دیازپام 10 خورده بودم با این وجود به معراج شهدا زنگ زدم و جویای حال برادرم شدم که گفتند پیکر شهید را همین الان آوردند، شوکه شدم، شهید شده بود.

یاد آن لحظاتی افتادم که اصغر از شهادتش خبر داده بود، آن هم چند بار.

هر کس وصیت نامه اصغر را بخواند می فهمد او شهید بوده و ما نمی دانستیم، در وصیت نامه اش آورده: پدر و مادر عزیزم این هدف را آزادانه و آگاهانه انتخاب نموده ام و برای به دست آوردند آن که شهادت باشد از جان خود خواهم گذشت و نیاز نیست برای من جزع و بی تابی کنید، اگر خواستید گریه کنید فقط برای امام حسین(ع) گریه کنید ولاغیر، این خواست من بوده و انشاءالله به آن خواهم رسید.

روز تشییع جنازه حاج آقا هدایتی نژاد که آن زمان امام جمعه تویسرکان بود از من خواست صحبت کنم،  با غرور از شهادت برادرم حرفم را با نام الله آغاز کردم و فریاد زدم بگذار این جسم های خاکی بروند، روح آزاد شود و در بیابان باز نامتناهی به لقا الله برسد.

امام زنده باشد و بماند، انقلاب و شما مردم بمانید، اگر قرار باشد من بگویم برادر شهیدم پس شما چکاره هستید، همه شما پدر و مادر شهید هستید.

مردم این شهید، شهیدی است که در شب عید غدیر به شهادت رسیده نامزد یک هفته ای را رها کرده و رفته است شما یک داماد را تشییع کردید.

.

معقدم اگر برخی از رزمندگان در شرایط جانباز، ایثارگر و آزاده ماندند و نرفتند تنها برای این است که سفیر انقلاب باشند.

رحمان خبر شهادتش توسط منافقین را داده بود/ تشییع برادر در سالگرد شهادت برادر قبل از سخنرانی همه خانواده و دوست و آشنا به خاطر وجود ترکش ها در مغزم از اینکه تشنج کنم و بیهوش شوم ترس داشتند و نگرانی شان کاملا مشخص بود؛ اما شهادت برادرم مرا مثل کوه مقاوم کرده بود.

شهادت خواست خود اصغر بود اگر به شهادت نمی رسید باخت از آن ما بود شهادتش حاصل 6 سال خون دل خوردن و زحمت در جبهه و 7، 8 بار مجروحیت بود و من معتقدم که باید ارجع الی ربک .

می شد.

تشییع جنازه اصغر شوک عجیبی به شهر داد طوری که آقای بیات متخلص به وامق زنگ زد منزل ما و شعری که در وصف شهادت اصغر سروده بود را خواند.

آنکه جان در ره محبوب فدا کرد منم                 نوعروس از پس یک هفته رها کرد منم  در شب عید غدیر آنکه ز خون سر خویش          به ولای علی امضای رسا کرد منم     رحمان برادر کوچکم به قولی عزیزدردانه خانه بود، 17 سالگی به جبهه اعزام شد.

دو بار تا حد مرگ رفته و برگشته بود، یکبار سیلاب بهاری رودخانه او را با خود برد اما با تلاش پزشکان احیا شد و به زندگی بر گشت، یکبار دیگر در حین ساخت خانه پدری از دو طبقه افتاد و دستش شکست اما مجدد سرپا شد.

رحمان سه ماه در جبهه ماند و تابستان برگشت.

دوباره برای عملیات مرصاد رفت، رحمان از روز شهادتش و اینکه به دست چه کسانی شهید می شود، خبر داشت.

بارها می گفت من به دست منافقین شکنجه می شوم و به شهادت می رسم به همین دلیل به بدنش سختی و رنج می داد تا آستانه تحملش را برای تاب آوردن شکنجه دشمن بالا ببرد.

من هم به خاطر حساس بودن شرایط در عملیات مرصاد بودم پس از برقراری ارتباط با خط مقدم متوجه شده بودم که بچه های تویسرکان را شبانه از دزفول برای عملیات مرصاد آورده بودند، با اینکه برای بازرسی اتوبوس ها خودم هم بودم اما نمی دانم چرا اتوبوس رزمندگان تویسرکان را ندیده بودم.

  رحمان گفته بود سالگرد شهادت برادرم اصغر به شهادت می رسم پس مراسم هر دوی ما را با هم بگیرید تا هزینه کم و زحمت مردم زیاد نشود.

همین طور هم شد، روز سالگرد شهادت علی اصغر، رحمان هم شهید شد و پیکرش هم تشییع، همه در بهت بودند، هیچ کس باور نمی کرد که حرف رحمان درست از آب درآید.

وقتی جنازه رحمان را دیدم { اشک از چشمان جاری می شود} دیدم که شکنجه شده بود، این شعر ملااحمد نراقی به ذهنم آمد که سر کویش هوس داری هوا را پشت پایی زن      در این اندیشه یک رو شو دو عالم را قفایی زن بساط قرب می جویی خرد را الوداعی گو             وصال دوست می خواهی بلا را مرحبایی زن خطاب به جنازه اش گفتم: رحمان جان! بلا را مرحبایی زدی نه اینقدر که نه مادر و نه پدر تو را نشناسند.

صورت و بدنش با شکنجه منافقین قابل شناسایی نبود، منافقین در تنگه مرصاد، وقتی شب می رسد، تعدادی از رزمندگان مجروح را آنقدر با قنداق تفنگ و گلوله شکنجه می دهند که تمام استخوان هایشان خرد شده بود.

پدرم جنازه برادرم را از طریق دستمال گردنی که به او داده بود، شناسایی کرد.

رحمان وقتی مجروح می شود، دستمال را پاره می کند و یک تکه از آن را بر پای تیر خورده و تکه دوم را دور گردن خود می بندد.

مادرم بر پیکر رحمان نشست و قوی مثل همیشه با کمک از حضرت زینب(س) {گریه اجازه نمی دهد واژه ها کامل ادا شوند} گفت: رحمانم فدای حضرت علی اکبر(ع) و حضرت علی اصغر(ع) فرزندان امام حسین(ع) این روحیه مادرم ناشی از تقوا و ولایت پذیری اش بود، او همیشه در زندگی برای همه ما الگویی از استقامت بود.

مادرم قهرمان روحیه است آن هم با وجود شهادت علی اصغر و رحمان و رنج 39 ساله من!  همه برادران پا به رکاب اسلام و انقلاب برادرانم حسین و حسن هم هر دو جانباز دفاع مقدس هستند، حسین جانباز شیمیایی و پاسدار بازنشسته، حاج حسن هم کارمند شبانه روزی داروخانه ولیعصر(عج) و مسوول درمانگاه شهید مدنی بود که الان بازنشسته شده، حاج حسن هم جبهه بود اما زمان بمباران جانباز شد، مادرم اجازه نمی داد ما در خانه باشیم خودش همه ما را راهی جبهه کرد.

می گفت شما باید دشمن را از پا درآوردید پس باید به جبهه بروید.

او با وجود اینکه سواد ندارد و تنها می تواند قرآن بخواند اما بسیار دانا و آگاه است.

آن توقعی که شهیدان از جامعه داشتند، امروز نیست، دشمن حریص است نسبت به کار بزرگی که در کشور شده به راحتی ما را رها نمی کند، پس باید ولایی بمانیم و راه و آرمانمان همچون دوران انقلاب و هشت سال دفاع مقدس حسینی باشد تا دشمن هست ما نباید از پای بنشینیم.

برخی در خصوص مسائل کشور کاسه داغ تر از آش می شوند با اینکه نه جبهه رفتند، نه شهید دادند نه جانباز و هیچ کاری برای کشور و انقلاب نکردند.

علی اصغر برادر شهیدم در پاسخ به این تفکر با جسارت می گفت: ما اهل جنگ نبوده و نیستیم؛ لکن اگر کسی تعدی کند دهانش را خرد می کنیم.

مبنای خدمت اگر رضای خداوند باشد همه مشکلات حل می شود، دفاع هشت ساله ما مقدس شد چون الهی بود.

مدیریت های ضعیف به این نگاه و جایگاه ضربه بیشتری می زند و می شود بستر بروز اختلاس ها و این گونه مسائل که در جامعه می بینیم، که واقعا باعث ناراحتی دلسوزان و رزمندگان دفاع مقدس شده است.

حقوق اصغر4 هزار تومان بود یک بار درخواست کمک مالی پدرم را با او مطرح کردم، گفت پول هایم را به یک بنده خدایی که خانواده ضعیفی دارد، دادم.

آدم گرفتاری می دید پولش را به او می داد.

روح های الهی، ثروت اندوزی را نمی پذیرند.

شهدا بهترین الگو برای زندگی هستند چراکه افکار، راه و مقصدشان الهی بود.

 فصل سوم معصومه جلیلوند، همسر حمید بیات جانباز 70 درصد عملیات مطلع و الفجر در سال 60 هم می گوید: آقاحمید وقتی تشنج می کرد دهانش کج می شد، بردارش حاج حسن را خبر می کردم وقتی آمپول می زد آرام می گرفت.

از سال 60 تا امروز 39 سال پرستاری اش را می کنم، بچه ها همه کوچک بودند، تشنج می کرد می ترسیدند و با گریه و فریاد می رفتند کوچه؛ نمی توانستند پدرشان را در آن وضعیت ببینند پس از تزریق آمپول همسرم تا دو روز بیهوش بود، خداوند به من صبر عجیبی داده بود.

حالت تشنج را با چشم به هم زدنش متوجه می شدم، تا برادرشوهرم برسد، کتابی چیزی زیر دهانش می گذاشتم، تشنج اش تازه چهار ساله کنترل شده {خطاب به من } اگر شرایط قبل بود هنگام صحبت چندین بار تشنج می کرد.

هیچ وقت حاج حمید را تنها نگذاشتیم صبر و تحملمان زیاد شده؛ بچه ها به اخلاق پدر عادت کردند، به خاطر پدر، ساکت بودن اولویت فرزندانم شده، هنوز هم هست، نوه هایم هم می دانند باید ساکت باشند، بچه هایم عادت کرده اند به صبوری، حتی نوه هایم.

وقتی درد دل می کنند، می گویند یکبار حسرت به دلمان ماند مثل بچه های دیگر با پدرمان برویم تفریح یا تا سر خیابان.

  سعید فرزند بزرگم متولد 55 و مدافع حرم است تولد دو فرزندش در سوریه و لبنان" بود.

بیشتر از همه ما مقید و مدافع اسلام، انقلاب و راه امام و شهداست، گوش به فرمان رهبری است.

زمان انقلاب در اوج درگیری ها فعال بودم، سعید فرزندم کوچکم را بغل می کردم و می رفتم راهپیمایی.

پسرم کاملا انقلابی تربیت شده، امروز هم مدافع حرم و افتخار من و خانواده است.

یادم هست در بچگی فریاد مرگ بر شاه سر می داد، حالا هم مرگ بر آمریکا شده شعار زندگی اش.

گاهی اوقات منافقین به مادرشوهرم می گفتند خود شما خواستید فرزندتان شهید شود، او هم سرش را بالا می گرفت و می گفت: تمام فرزندان و خانواده ام را فدای امام حسین(ع) و علی اکبر(ع) و علی اصغر(ع) و امام خمینی می کنم.

همسرم نذرش را وقتی امام به ایران آمد ادا کرد، تعداد زیادی از اهالی روستاهای کارخانه و همجوار آبگوشت داد.

همسرم گفت: نذر کردم امام خمینی(ره) به سلامت به ایران برگردند به مهمانانی از روستاهای کارخانه و قصبستان غذا بدهم دو روز بعد از ورود امام به کشور از علی اکبر آشپز برای پخت آبگوشت دعوت کرد اما او قبول نمی کرد بالاخره، بعد از اصرار زیاد حاضر شد، بیاید.

جمعیت زیادی آمده بودند آشپز نگران شده بود؛ بعد از ساعتی مرا صدا زد و گفت: می خواهم در درگاه خداوند استغاثه کنم نسبت به انجام این کار خیر تعلل کردم آقاحمید می پرسد مگر چه شده؟ می گوید: برکت عجیبی در غذای نذری دیدم هر وقت دست می برم برای گوشت ظرف مثل ساعت اول پر از گوشت است .

یک عده ای وقتی ما را می بینند، می گویند کاش ما هم رفته بودیم جبهه و تنها یک تیر خورده بودیم.

اگر این حرف زدن با غرض نیست و در حرفشان صادق اند خود یا فرزندانشان برای جنگ به سوریه، لبنان" و عراق بروند.

در گذشته زندگی ساده بود و همدلی و ایثار به همنوع جای مادیات بر دل مردم حاکم بود، اوایل انقلاب چندین خانوار با هم زندگی می کردیم آن هم با شادی و آرامش اما حالا عده زیادی با وجود زندگی مجزا و امکانات زیاد تحمل یکدیگر را حتی برای مدت کوتاهی ندارند؛ نعمت فراوان است اما شکر نعمت کم، یا اینکه اصلا نعمات نادیده گرفته می شوند.

دنیا فناپذیر است و تنها کار خیر است که می ماند؛ برای حال خوب خودمان و مردم باید فرهنگ ایثار و شهادت را زنده کنیم و شاکر درگاه الهی باشیم، راهی جز این نیست که نیست.

---------------------------   فاطمه صلح میرزایی ----------------------------   انتهای پیام/89010
کلید واژه ها: جانباز - دفاع مقدس - رزمنده - مقدس - تویسرکان - دفاع - برادر - هفته دفاع مقدس - خبرگزاری فارس - حمید - بیات - زنده - شوک الکتریکی - 70 درصد - مجروح - بیمارستان - ملت ایران - الکتریکی - بازنشسته - درصد - خبرگزاری - علی اصغر - سرافراز - هشت سال - مناسبت - رویداد - پاسدار - یکی از - شرایط - شبانه

آخرین اخبار سرویس:
فاز دوم هجمه ها علیه مدیرعامل بورس تهران/سیل صف فروش توسط حقوقی ها

گواهی نامه های انطباق و محصول برای اولین بار در کرمانشاه صادر می شود

نخست وزیر کویت: فلسطین مسئله اصلی ماست/ در کنار ملت فلسطین هستیم

گروه های تماس هیات مذاکره کننده دولت افغانستان و طالبان تغییر کرد

وزیر بهداشت: واکسن کرونای ایرانی با موفقیت بر روی حیوان تست شد / تزریق انسانی از اواسط آبان ماه آغاز می شود

بروکراسی پیچیده و تمرکزگرا، بیماری مزمن مدیریت شهری تهران

فاز دوم هجمه ها علیه مدیرعامل بورس تهران/سیل صف فروش توسط حقوقی ها

قالیباف:در جنگ تمام عیار اقتصادی باید مراقب هر تصمیم و اقدام باشیم

استیضاح روحانی منتفی شد

لزوم تفویض اختیارات شهرداری برای تحقق برنامه اولویت محور شورا

نگاه عمیق دین را نسبت به موضوعات جدید شناسایی و اجتماعی کنیم

پیشنهاد کنترل ورودی های استان به ستاد ملی کرونا اعلام شود

قول روحانی به مردم برای برقراری ثبات ارزی و تامین کالاهای ضروری و دارو

همایش ملی نهمین دوره اردوی فرهنگی ـ آموزشی «طریق جاوید»

مجلس برای اصلاح ساختار بودجه 1400 چه کرد؟

همکاری نزدیک لاریجانی با دولت در قرارداد 25 ساله با چین

ربیعی: سیاست عدم خروج ایران از برجام خاصیت خود را نشان داد

تعامل قرارگاه مهارت آموزی با مجلس در جهت «توانمندسازی سربازان»

جلسه ارزیابی احکام برنامه ششم توسعه در دیوان محاسبات

میز ناهارخوری مناسب برای خانه های کوچک

رونمایی از پوستر همایش «آیت الله آخوند ملا فتحعلی سلطان آبادی» در اراک

کرونا باعث روییدن و رویاندن های بسیاری شد

استیضاح روحانی منتفی شد

تصاویر حضور متفاوت احمدی نژاد در قم /رییس جمهور سابق با ماسک به حرم حضرت معصومه رفت

مصرف فرهنگی خانوار را زنده نگه داریم

جلسه ارزیابی احکام قانون برنامه ششم توسعه در دیوان محاسبات کشور برگزار شد

همدستی آزاد و قشلاق به نفع سنندجی ها

حجت الاسلام رستمی: استفاده از ظرفیت اساتید در حل مشکلات کشور مغفول مانده

برگزیدگان سامانه نجم، مشاوران تخصصی مجمع تشخیص مصلحت نظام می شوند/ مشارکت مردم در تدوین سیاست های کلی برنامه هفتم توسعه

امیرآبادی: در مجلس به این نتیجه رسیده ایم که استیضاح روحانی انجام نشود

اعزام مصالح عمرانی به مناطق محروم استان سمنان

نیروهای مسلح در رویارویی سرنوشت ساز با دشمن از تمامیت ارضی کشور دفاع می کنند

کسب رتبه دوم کشور در آموزش به مددجویان کمیته امداد استان قزوین

مراتب ثبت ملی 6 اثر فرهنگی تاریخی خراسان رضوی ابلاغ شد

تاکید چین بر اجرای لغو تحریم تسلیحاتی و ادامه برجام

فعالیت موسسات حفاظتی و مراقبتی به پیشگیری از وقوع جرم کمک می کند

تصاویر حضور متفاوت احمدی نژاد در قم /رییس جمهور سابق با ماسک به حرم حضرت معصومه رفت

ملاقات مردمی رییس کل دادگستری استان سمنان به صورت مجازی

استاندار قزوین: شرکت های دانش بنیان با مهندسی معکوس مشکلات خطوط تولید را برطرف می کنند

رزمایش دوم خدمات غیرحضوری مرکز خدمات در قم آغاز شد

ایرانیان عاشق صلح هستند نه سلاح/ هوچی گری ها در باره لغو تحریم های تسلیحاتی ریشه در ایران هراسی دارد

فلسطین همچنان اولویت اصلی ما محسوب می شود

وقتی عده ای پول پارو کردند، کادر درمان در بیمارستان ها رنج جارو کردند

دارو باید در اختیار همه مردم قرار بگیرد/ سلامتی مردم قابل تعارف نیست

انجام عملیات دریایی ایمن و بی وقفه در آبهای تحت حاکمیت ایران

اعلام فراخوان جشنواره رسانه ای ابوذر در بوشهر

زن قانون شکن در نجف آباد دستگیر شد/ بررسی انگیزه و احتمال سازمان یافته بودن هنجارشکنی

ضرورت مشارکت دستگاه های اجرایی در لایروبی زنجانرود/ نیاز به اقدام فوری برای جلوگیری از فرونشست برخی مناطق استان

پوستر همایش آیت الله«آخوند ملا فتحعلی سلطان آبادی» در اراک رونمایی شد

حضرت آیت الله نوری همدانی: مسئولان فقط به فکر خدمت به مردم باشند و از حاشیه سازی پرهیز کنند

اظهارات سید احمد خاتمی درباره صلح

مواجهه متدینان با ویروس های فرهنگی تقویت شود

وزیر بهداشت: وقتی عده ای پول پارو کردند، کادر درمان در بیمارستان ها رنج جارو کردند

آخرین وضعیت پروژه های عمرانی در محل امام زادگان و موقوفات آذربایجان شرقی

5 ماجرای باورنکردنی اما الهام بخش

توزیع آزمون قضاوت آغاز شد/تکمیل فرم خوداظهاری از فردا

887 روز پس از خروج ترامپ از برجام؛ چه بر ایران و آمریکا گذشت؟

نشست هفتگی سخنگوی دولت آغاز شد

سیاست مجلس یازدهم برداشتن بار مالیاتی از دوش بنگاه ها و افزایش مشوق هاست

ربیعی: سیاست عدم خروج ایران از برجام خاصیت خود را نشان داد/ رفع محدودیت های تسلیحاتی دستاوردی مهم است

بیمه اجتماعی روستاییان؛ تبلور اصل بیست و نهم

تاکید دادستان اراک بر ممنوعیت استفاده از پیام رسان های خارجی در آموزش از راه دور

امنیت فیزیکی و روانی جامعه مدیون حضور فعال و پرتلاش نیروی انتظامی است

طرح استیضاح روحانی منتفی شد

معاون رییس جمهور خبرداد: تامین 1500 مسکن برای ایثارگران در گیلان؛ مشکلات حوزه درمان برطرف می شود

جشنواره رسانه ای «حبیب» در گیلان برگزار می شود

بازدید از 11 مرکز تفریحی در جزیره قشم

چه کسی در انتخابات 1400 از نوبخت حمایت می کند؟

معاون دانشگاه تهران: همایش کرونا و زندگی مومنانه نمونه موفق همکاری حوزه و دانشگاه است

وزیر بهداشت: ممکن است به سیاه چاله بیفتیم

وزیر بهداشت: وقتی عده ای پول پارو کردند، کادر درمان در بیمارستان ها رنج جارو کردند

گفته بودم آتشی بر نیستان این کشور خواهد افتاد | برای دود شدن در ساحت مقدس جمهوری اسلامی آمده ام | هر شب مضطربم به سیاه چاله ای بیفتیم

همکاری علی لاریجانی با دولت در پیشبرد سند 25 ساله ایران و چین

محسن هاشمی: در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمی کنم

نیروی انتظامی پناهگاه مردم است

سخنگوی دولت: ایرانی ها عاشق سلاح نیستند، عاشق صلح هستند

رفع خلاء قانونی جهت پیشگیری از وقوع تخلف در شوراهای شهر و روستا

مدیرکل یونسکو: شجریان هنر خود را برای دفاع از اهداف بشردوستانه صرف کرد

رییس سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور به خراسان شمالی سفر می کند

اصلاحیه بودجه 99 شهرداری تهران تا پایان سال

نامه توکلی به زنگنه | اتلاف منابع، مرتکبان را در از هم پاشیدگی خانمان ها، شریک می سازد

چه مسائلی در دیدار استاندار آذربایجان شرقی با فرمانده انتظامی مطرح شد؟

«شگفتی اکتبر»؛ برگ برنده ترامپ در روزهای باقی مانده چیست؟

برداشته شدن تحریم های تسلیحاتی ایران دستاورد بین المللی است

«شگفتی اکتبر»؛ برگ برنده ترامپ در روزهای باقی مانده چیست؟

آقایان، کارهای روزمره را به نام سفر استانی یا نظارت میدانی مطرح نکنند/ با جلوگیری از سفرهای غیرضروری از هدررفت بودجه جلوگیری شود

بیمه اجتماعی روستاییان؛ تبلور اصل بیست و نهم

بررسی طرح اصلاح قانون تعیین تکلیف استخدامی معلمان در کمیسیون آموزش

آیت الله سبحانی: پلیس با محتکران دارو قاطعانه عمل کند

گزارش یک اتهام درباره برج میلاد و پاسخ ها

حوادث احتمالی ناشی از پیام رسان های خارجی در مدارس مشمول مسئولیت کیفری است

مهاجرت از «اینورکلاید» اسکاتلند به دلیل نبود مسجد

کمبود هایی که دسترنج باغداران را به باد می دهد

بندگی خدا موجب کراماتی در انسان می شود

در معرفی بزرگان دینی استان مرکزی کوتاهی شده است

هیچ نامزدی حریف احمدی نژاد نمی شود/ دشمنان رییسی می خواهند او کاندید شود

بازدید رییس شورای اسلامی شهر قم از محل اصلاح و بهسازی خط لوله اصلی رینگ غربی

وحدت برای جموری اسلامی ایران یک استراتژی است نه تاکتیک

پیشگیری از وقوع جرم تنها وظیفه نیروهای انتظامی و امنیتی نیست

نشست خبری سخنگوی دولت آغاز شد

«حمید بیات»، سفیر جانباز انقلاب/ 16 بار مُردم و زنده شدم...

«حمید بیات»، سفیر جانباز انقلاب/ 16 بار مُردم و زنده شدم...