چهچهه های ضابط نبی زاده در نیاوران/ درک این داستان زبان مشترک نمی خواهد

زبان شان را متوجه نمی شدی اما آن اندازه احساس در کارشان بود که می توانستی با موسیقی شان ارتباط برقرار کنی.

تحریرهای خواننده به گونه ای بود که گویا کاملا متوجه آن چه می خواند، - زبان شان را متوجه نمی شدی اما آن اندازه احساس در کارشان بود که می توانستی با موسیقی شان ارتباط برقرار کنی.

تحریرهای خواننده به گونه ای بود که گویا کاملا متوجه آن چه می خواند، می شدی.

به طور کلی اجرای موسیقی آنها نیازی به دانستن زبانشان نداشت و به خوبی می شد با آن ارتباط برقرار کرد.

به گزارش ایسنا، شاگرد عالیم قاسم اف همانند خودش صدای زیبایی داشت و اجرایی به یاد ماندنی را از خود در نیاوران به یادگار گذاشت.

در اجرای ضابط نبی زاده تار، دایره و سه تار نواخته می شد.

موسیقی با فضای شادش، شباهت زیادی به موسیقی مناطق ترک نشین ایران داشت.

خواننده گاهی به تنهایی می خواند و سازها به آرامی در کنار او نواخته می شدند.

قطعه اول که آغازی شاد داشت رفته رفته ریتمی آرام و یکنواخت به خود گرفت؛ گاهی آوازهای در اوج خواننده و گاهی دوئت سازها.

ولی رفته رفته موسیقی اوج گرفت و اوج خوانی های بلند به همراه سازها آغاز شد.

در بخش بعدی نیز تحریرهای خواننده در سالن پیچید و همچنان تماشاچیان را مجذوب خود کرد.