با من پرنده باش، سروده هایی از زیست یک شاعر

در این مجموعه متشکل از 20 شعر، مخاطب با اشعاری زبان محور با رویکردی فرم گرایانه مواجه می شود.

شعرها از سروده های سال های اخیر شاعر و حاصل تجربه های متفاوتی است .

وجه دیداری و شنیداری برخی اشعار برگرفته از شخصیت شغلی و زندگی کاری شاعر، از ویژگی های این مجموعه به شمار می آید.

وی زبان را موجد موقعیت ها و مهمترین ابزار شعر برای بیان اندیشه و زیست فرد در مواجهه با پیرامون می داند و می گوید: زبان، ابزار بیان احساس، تخیل، تصویر و هر چیزی است که انسان برای ایجاد یک مفهوم یا مضمونِ زیبا به آن متوسل میشود.

هر چه توانایی و چیرگی افراد در استعمال کلمات و چینش واژگان در کنار هم در موقعیت های مختلف بهتر باشد، ارتباط موثرتری ایجاد یا لذت بیشتری نصیب مخاطب شده است.

مزدک پنجه ای بر این باور است که شاعر مانند جادوگر، باید مدام از طریق خلاقیت های زبانی و ذهنی، مخاطب را در موقعیت جدیدی قرار دهد که تاکنون قرار نگرفته است.

به اعتقاد وی شاعر نباید سطح اندیشه ، زیبایی شناسی و زبان خود را برای فهم آسان مخاطب تنزل دهد چرا که در چنین صورتی مخاطب را با موقعیت های زبانیِ کلیشه شده مواجه می کند.

مزدک پنجه ای تاکنون سه مجموعه شعر به نام های چوپان کلمات ، بادبادک های روزنامه ای ، دوست داشتن اتفاقی نیست و نیز یک آنتولوژی از شاعران سپیدسرای گیلان نام همه درخت