اقتباس، اعترافِ با فروتنی و ادعایِ با خودشیفتگی است

اقتباس به نوعی اعتراف با فروتنی و ادعایی با خودشیفتگی است.

- ایسنا/خراسان رضوی شهرام زرگر گفت: اقتباس به نوعی اعتراف با فروتنی و ادعایی با خودشیفتگی است.

این مترجم و مدرس تئاتر در نشست تخصصی جایگاه اقتباس در ادبیات نمایشی ایران که در محل حوزه هنری انقلاب اسلامی خراسان رضوی برگزار شد، عنوان کرد: یک اعتراف حتما در اقتباس وجود دارد، اعتراف به این که آن چیزی که از آن اقتباس می شود، گوهری یک دانه است که قطعا در آن شکوفایی وجود دارد و رگه هایی از بارقه درخشانی در آن دیده می شود؛ زیرا در غیر این صورت هنرمند به دنبال اقتباس نمی رود.

وی افزود: از طرف دیگر حتما یک ادعا هم در اقتباس وجود دارد زیرا کسی که اقتباس می کند مدعی است که می تواند نسخه کامل تری از نسخه اصلی ارائه دهد یا جنبه متفاوتی را ارائه کند، بنابراین اقتباس هم اعترافی با فروتنی و هم ادعایی با خودشیفتگی است.

این مترجم آثار ادبیات نمایشی اظهار کرد: در حقیقت جوهره دیگری هم وجود دارد؛ یعنی فردی که دست به اقتباس می زند باید ابداعی نیز در این عملکرد خود داشته باشد زیرا اگر ابداع و نوآوری وجود نداشته باشد، لزومی ندارد اقتباس صورت گیرد.

زرگر بیان کرد: نمونه هایی از اقتباس در آثار هنرمندان عام ما و افرادی که وارث فرهنگ شفاهی ما بوده اند، دیده می شود و نگاه آن ها به متنی که آن را نقل