شاید از این ستون به آن ستونِ «دارالفنون» فرجی شود...

دو اتفاق تاریخی نزدیک به هم یکی ساخت مدرسه ی تاریخی دارالفنون به عنوان نخستین دانشگاه در تاریخ مدرن ایران و دیگری شهادت امیرکبیر بهانه ای شدند تا بازهم نام دارالفنون سر زبان ها بیفتد، - بنایی تاریخی که 13 روز قبل از کشتن موسس اش افتتاح شد با هزار امید و آرزو برای یک کشور! به گزارش ایسنا، دارالفنون را امیرکبیر در زمان ناصرالدین شاه برای آموزش علوم و فنون جدید در تهران تأسیس کرد؛ در روز یکشنبه ششم دی ماه 1230 برابر با پنجم ربیع الاول 1268 هجری قمری، با حضور ناصرالدین شاه، آقاخان نوری - صدراعظم جدید - و گروهی از دانشمندان و معلم های ایرانی و اروپایی با 30 نفر شاگرد به شکل رسمی گشایش یافت.

از امید و آرزوهایی که امیرکبیر برای دارالفنون تازه تاسیس اش داشت و آن چه که این بنای تاریخی به آن رسید یا نه، که بگذریم، اما وضعیت امروز دارالفنون خود قصه ای طولانی است.

هر چند سال ها بعد از افتتاح این مدرسه، یعنی بعد از انقلاب اسلامی طرح ها و ایده ها بودند که برای دارالفنون نیمه متروکه روی کاغذ می آمدند و حرف هایی که زده می شدند، اما دارالفنون هنوز گیج است از آن همه حرف و طرحِ اجرا نشده.

درباره ی دادن کاربری مناسب، علی اصغر کوکاجویباری - رییس وقت پژوهشکده ی تعلیم و تربیت وزارت آموزش و پرورش و رییس مرکز دارالفنون - دوم اردیبهشت ماه 1382 احیای دوباره