انسان در اندیشه سعدی

در میان نوابغ ادبی و اندیشمندان زبان و ادب فارسی، سعدی یکی از زبان آورترین شاعران تاریخ و یکی از رفیع ترین قله های فکر و فرهنگ و ممتازترین سراینده شعر فارسی و اوج معنی گرایی و انسان گرایی در شعر تعلیمی است.

- ایسنا/گلستان در میان نوابغ ادبی و اندیشمندان زبان و ادب فارسی، سعدی یکی از زبان آورترین شاعران تاریخ و یکی از رفیع ترین قله های فکر و فرهنگ و ممتازترین سراینده شعر فارسی و اوج معنی گرایی و انسان گرایی در شعر تعلیمی است.

در کلام سعدی شیرین سخن، منظور از انسان، انسان مطلق است.

انسانی که حاصل اندیشه های الهی و مقام خدایی و خلیفه الهی دارد، انسانی که کل آفرینش در خدمت اوست و هیچ کسی در درگاه کبریایی خداوند خوار و حقیر نیست و راه وصول به حق موقوف و منحصر به صورتی خاص از پرستش نیست.

انسان اجتماعی ازنظر سعدی باید مبشر عدالت اجتماعی و اخوت انسانی باشد.

انسانی که ستیزه و پرخاش را به یک سو نهد.

او راه پرورش و تهذیب اخلاق را اعمال قدرت و خشونت بر مردمان نمی داند زیرا معتقد است باقدرت نمایی می شود بشر را مقهور کرد.

آزار و شکنجه و سخت گیری ظاهر آدمیزاد را منظم می کند ولی باطن را پاک نمی کند و نور نمی بخشد.

انسانیت روی در حجاب می کشد زیرا تسلط بر دل ها از دایره فشار بیرون است.