فصل مشترک ماشه و واژه در «ادبیات پایداری»

مفهوم پایداری، مقاومت و دفاع مفهومی عام در فرهنگ ملت ها است، مقاومت واکنشی غیر ارادی در برابر تهاجم است.

به همین دلیل یکی از سبک های ادبی است که ادبیان راجع آن به خلق اثر می پردازند.

- به گزارش ایسنا، با آنکه گفته می شود ریشه های ادبیات پایداری در ایران به پیش از اسلام بازمی گردد، آثار تولید شده در این زمینه در دوران معاصر، از نظر کثرت، کیفیت و اقبال مخاطبان، قابل مقایسه با ادوار پیشین نیست.

از این رو ضرورت دارد ادبیات پایداری به عنوان بخش مهمّی از ادبیات امروز ایران بررسی شده، مؤلّفه ها، فرصت ها و چالش های پیش روی آن بازشناسی شود.

مفهوم پایداری، مقاومت و دفاع مفهومی عام در فرهنگ ملت ها است، مقاومت واکنشی غیر ارادی در برابر تهاجم است.

به همین دلیل یکی از سبک های ادبی است که ادیبان راجع آن به خلق اثر می پردازند.

ادبیات پایداری به ادبیاتی گفته می شود که تحت تاثیر شرایط و اوضاعی مانند نبود آزادی های فردی و اجتماعی، اختناق و استبداد داخلی، غصب سرمایه های اجتماعی و فردی و مواردی این چنینی شکل می گیرد.

این شرایط و اوضاع در تمامی حوزه های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و و دینی به وجود می آید.

طنز، هجو، هزل، حبسیه، نمایش نامه، داستان، سرودهای روشنفکرانه و معترضانه همگی در حوزه ادبیات مقاومتی قرار می گیرند.