باغ کمال، یادگار زمانی که تبریز، شهر عرفان بود

یکی شاعر و دیگری نقاش به تبریز آمدند، شهری که در قرن شش الی هشتم به شهر عرفان شهرت داشت.

کمال اولی (شاعر) مورد توجه سلطان حسین جلایری قرار گرفته و روزگارش را در خانقاه اهدایی او سپری کرد.

- یکی شاعر و دیگری نقاش به تبریز آمدند، شهری که در قرن شش الی هشتم به شهر عرفان شهرت داشت.

کمال اولی (شاعر) مورد توجه سلطان حسین جلایری قرار گرفته و روزگارش را در خانقاه اهدایی او سپری کرد.

کمال خجندی، شعر زیر را در وصف شهری سروده است که معتقد بود از بهشت خدای عزّ و جل تا به آنجا نیم فرسنگ است : تبریز مرا راحت جان خواهد بود پیوسته مرا ورد زبان خواهد بود تا در نکشم آب چرنداب و گجیل سرخاب زچشم من، روان خواهد بود خجندی بیش از 100 سال عمر می‎کند، اما روزی یکی از مریدانش که هر روز برای او آب می‎برده است، هنگام سر زدن به او متوجه وفات استادش می‎شود.

دفن شاعر قصه ما داستان جذاب‎تری دارد و وقتی مریدان برای دفن خجندی جمع می‎شوند تا پیکر او را به حظیره بابا مزید و گورستان عرفا در مرحله دوه چی تبریز ببرند، تابوت شاعر شکسته می‎شود و یکی از مریدان می‎گوید، به دلیل علاقه زیاد خجندی به این باغ و خانقاه، پیکرش هم قصد جدا شدن از این باغ را ندارد و پیکر او در باغ کمال دفن می‎شود.