لازم نیست شاعر ضمیمه شعر باشد

محمد آزرم در یادداشتی از «معضل ارتباط با شعر» نوشته است.

- محمد آزرم در یادداشتی از معضل ارتباط با شعر نوشته است.

این شاعر در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده، نوشته است: مخاطب هر شعر همزمان با خوانش آن شعر پدید می آید.

وقتی با تعریف ها و تصورهای قبلی از شعر، سراغ شعری با فرم یک سر جدید می رویم، باید معیارها و قراردادهای تازه آن را به دانسته های خود اضافه کنیم.

با میزان دانستگی قبلی، ارتباط بین شعر و مخاطب برقرار نمی شود.

ارتباط امری دوجانبه است.

همان طور که هر مخاطبی براساس تعریف شخصی خود سراغ شعر می رود، هر شعری بر اساس تعریفی که از خود ارائه می کند، مخاطب خود را می یابد.

خوانش شعر محل مبادله آگاهی مخاطب و لذت متن است.

خواننده ای که با تکیه به دانسته قبلی خود، زمینه ای برای کشف لذت، در شعری جدید نمی یابد، نه موفق به خواندن شعر شده و نه مخاطب آن است.

در چنین وضعیتی، هرگونه رویکرد انتقادی نسبت به شعر، مختل می شود.

به همین علت، شعر برای سطح ثابتی از آگاهی مخاطب نوشته نمی شود تا مفهوم ارتباط به رابطه ای یک جانبه تبدیل نشود.

مسأله مهم این است که با معیارهای از پیش تعیین شده نباید شعری را خوانش کرد.

همیشه راه هایی برای ورود به حوزه معنایی هر شعری وجود دارد، فقط کافی است معیارهای خواندن شعر را از خود شعر استخراج کنیم.