جایگاه از دست رفته لالایی ها

لالایی ها مانند دیگر بخش های ادب عامه در رقابت با انواع رسانه ها و در ازدحام سرگرمی ها و مناسبت های زندگی مدرن، جایگاه سابق شان را از دست داده اند.

- یک مدرس دانشگاه می گوید: لالایی ها مانند دیگر بخش های ادب عامه در رقابت با انواع رسانه ها و در ازدحام سرگرمی ها و مناسبت های زندگی مدرن، جایگاه سابق شان را از دست داده اند.

فرزانه آقاپور - عضو هیأت علمی و استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان، پژوهشگر و ویراستار - به پرسش های ایسنا درباره ضرورت حفظ لالایی ها، مضامین و تولید لالایی های جدید و راه های انتقال لالایی ها پاسخ داده است که متن آن در پی می آید.

لالایی ها به عنوان گونه ای از ادبیات عامه اغلب به صورت شفاهی هستند؛ به همین دلیل آسیب پذیر و در معرض فراموشی هستند و به مکتوب شدن نیاز دارند.

ضرورت حفظ این لالایی ها چیست؟ لالایی ها در همه لهجه ها و گویش ها و زبان ها وجود دارند و پژوهشگران باید در ثبت و ضبط و گردآوری دقیق آن ها در هر منطقه بکوشند؛ همچنان که تا کنون بسیاری از آن ها جمع شده اند و از ابعاد گوناگون محل بحث و بررسی بوده اند.

لالایی ها منبع ارزشمندی برای پژوهش های زبانی، جامعه شناختی و مردم شناختی به شمار می آیند.

از سویی منبع الهام و دستمایه ارزشمندی برای شاعران کودک هستند و بهره گیری از سبک، ساختارهای زبانی، تخیل و