جایی که شعر و داستان بی بُته می روید!

مسلما شاعر و نویسنده ای که ارتباطش را با سنت ها و پشتوانه های ادبی، فرهنگی و تاریخی جامعه خودش قطع کند، اثرش از تاریخیت، - محمدرضا روزبه می گوید: مسلما شاعر و نویسنده ای که ارتباطش را با سنت ها و پشتوانه های ادبی، فرهنگی و تاریخی جامعه خودش قطع کند، اثرش از تاریخیت، معنامندی و بسیاری از قابلیت ها تهی می شود.

در آن جا با شعر یا داستانی به اصطلاح بی بُته و بی هویت مواجه خواهیم بود.

این شاعر و منتقد ادبی در گفت وگو با ایسنا، درباره میزان نمود و تاثیر ادبیات کهن و کلاسیک در آثار ادبی معاصر اظهار کرد: ادبیات کهن و کلاسیک همواره بر ادبیات پس از خود تاثیر داشته و نشانه ها و نمودهای آن در ادبیات امروز و هر روزگاری وجود داشته است.

اما بنا به عوامل ادبی، سیاسی، اجتماعی، گفتمانی و .

این تاثیرگذاری ضعف و شدت پیدا کرده و درحالی که همواره بوده ولی صور و ابعاد آن تغییر پیدا کره است.

مثلا در شعر امروز، گاه مفاهیم گذشته با نوعی دگردیسی، ساخت های زبانی، تصاویر با نوعی آشنایی زدایی و عادت زدایی و قالب ها دوباره تکرار می شوند و پشتوانه های فرهنگی در شعر امروز نمود پیدا می کنند.

او افزود: اما هرچه جلوتر می رویم تحت تاثیر پارادایم ها و الگوهای فرهنگی، اجتماعی، گفتمانی و تغییر ذائقه ها و سلیقه ها و ساختارهای متفاوت، تاثیر ادبیات کلاسیک بر ادب امر