طبیعت و محیط زیست در شعر معاصر ایران

طبیعت و محیط زیست در شعر معاصر ایران» به انتخاب محمد درودگری منتشر شد.

- انقراض گونه ها: طبیعت و محیط زیست در شعر معاصر ایران به انتخاب محمد درودگری منتشر شد.

به گزارش ایسنا، این کتاب در 320 صفحه با شمارگان 300 نسخه و قیمت 40هزار تومان در نشر گاهان عرضه شده است.

در بخشی از مقدمه به قلم محمد درودگری می خوانیم: شعر هنر ملی ماست.

ما ایرانیان در مقابل شعر به راحتی مسحور می شویم.

دست و دلمان می لرزد و می پذیرمش بی آنکه دلیل بخواهیم.

شعر خطابه نیست، تحلیل نیست، دستورالعمل و مصوبه لازم الاجرا نیست که پشتِ گوش بیاندازیم.

شعر حرف دل است، از دل برمی خیزد، لاجرم بر دل می نشیند.

نظاره کردن یک لاک پشت در بیان نیما، شکل دیگر دیدن جهان است.

وقتی سهراب می گوید آب را گل نکنید، نمی کنیم.

قانون چمن ها و سبزه ها را شاعران پاسداری می کنند.

شاعران اند که بایستی چشم بیدار جهان باشند؛ خطر را در دوردست ها ببینند و عشق را در اجتماع منتشر کنند.

از مردم اند و زبان رسای مردم زمانه خویش.

اهل طبیعت اند و ملتزم به رعایت آن، مانند فروغ که از سلاله درختان بود و تنفس این هوای مانده ملولش می کرد.

پیشگامان شعر فارسی از بوی جوی مولیان و سرو بستان و کرشمه بلبلان بسیار گفته بودند اما پس از انقلاب مشروطه اتفاقات تازه ای در ایران افتاده بود.