بررسی نقش اندام های بدن در شعر سعدی

محققان بسیاری بر نقش و اهمیت استعاره در مفهوم پردازی تجارب انسان در جهان تأکید داشته اند.

در این میان، اندام های بدن همواره به عنوان حوزه ای مبدأ در مفهوم پردازی مفاهیم متنوع در اغلب فرهنگ ها لحاظ می شود.

- به گزارش ایسنا، سلیمان قادری نجف آبادی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زبانشناسی در دانشگاه اصفهان در پایان نامه خود به بررسی شعرشناسی شناختی: تحلیل پاره ای از استعارات برگرفته از اندام های بدن در بوستان سعدی پرداخته است.

این تحقیق با هدف بررسی تعامل میان زبان، شناخت، بدن و فرهنگ، به تحلیل پاره ای از استعارات مبتنی بر واژگان اندام های بدن در بوستان سعدی می پردازد.

در این راستا، در ابتدا اندام های چشم، دل، جگر و سینه برگزیده شدند و سپس تحلیل عبارات استعاری آنها برپایه دیدگاه های زبانشناسی شناختی و شعرشناسی شناختی به خصوص با ارجاع به نظرات کوچش (2010) و لیکاف و ترنر (1989) به انجام رسید.

مطابق تحلیل داده ها مشخص شد که دل و چشم، واژگانی زایا در مفهوم پردازی احساسات (عشق، تمایل، شادی، غم، اضطراب)، قوای ذهنی (دانستن، درک کردن، فکرکردن)، ارزش های فرهنگی (احترام، صداقت)، ویژگی های شخصیتی (حرص، بی رحمی، آگاهی) و وقایع محسوس (مرگ، زمان) است.