محفل هایی که فضا را مسموم کرده اند

مجتبی ویسی با بیان این که فضای ادبی ما مسموم است می گوید: محفل ها و باندهایی تشکیل شده که آثار خوب را به حاشیه می راند.

- این مترجم و شاعر در گفت وگو با ایسنا درباره تأثیر ادبیات در نقد شرایط جامعه، اظهار کرد: دست کم در کشورهای دیگر شاهد بوده ایم که ادبیات چه تأثیری در رفتار، منش، گفتار، طرز فکر و اندیشه مردم سرزمین ها داشته است.

به نظر من ادبیات و به طور کلی هنر، کاری می کند که از ما انسان های بهتری بسازد؛ انسان هایی که به هم احترام بگذاریم و به محبت های هم توجه کنیم و به سمت یک جامعه ایده آل برویم؛ جامعه ای که بشر در آن بهتر زندگی کند و راحت تر عقایدش را بر زبان بیاورد.

ادبیات این نقش را خیلی خوب ایفا می کند.

ویسی افزود: اول باید ببینیم که این امکان به شاعران و نویسندگان ما داده می شود تا با فراغ بال و آزادی عمل این کار را انجام دهند و آن اندوخته، موارد و مسائل مورد نظرشان در اثرشان منعکس شود.

مترجم دوره گردها و رقص های جنگ سپس با اشاره به محدودیت هایی که مانع نویسندگان هستند، گفت: از جمله این محدودیت ها سانسور است که نمی گذارد نویسنده به شکل واضح و به طور درست و دقیق کار کند و او مجبور است خودش را سانسور کند تا نوشته اش مجوز بگیرد.