شعر سایه مرهم و دواست

ششم اسفند ماه زادروز امیرهوشنگ ابتهاج (ه.

الف.

سایه) است.

- ششم اسفند ماه زادروز امیرهوشنگ ابتهاج (ه.

الف.

سایه) است.

به گزارش‬ ایسنا، ‬ روزنامه‬ سازندگی‬ در نوشتاری به قلم مریم مینایی، استاد ادبیات دانشگاه تهران، نوشت: در زمانه عسرت و دلتنگی، شعر سایه مرهم است، دواست، آفتابی است بی گزند و گسترده.

جان را به آشوب می کشاند و قرار می دهد.

چشم را به اشک می نشاند و لب را به خنده.

می میراند و زندگی می بخشد.

جمع نقیضین است.

امیرهوشنگ ابتهاج، شاعر زنده راستینِ به جان دردمند ماست.

ما را با افتخار می گویم؛ چرا که یکی از خوشبختی های اندک ما، زیستن در روزگار اوست.

سایه، بیش و پیش از شاعر ارغوان و گالیا و سپیده بودن، انسان است در قحطی انسانیت.

دور از تهمت و بدگویی، اهل انصاف و وجدان، سرد و گرم چشیده و اصیل.

نه باجی به کس داده و نه از کسی باجی گرفته.

به وقت رفاقت از جان گذشته و در هنگامه بلا استقامت کرده.

شعرش نیز فرزند خصال اوست.

گاه نرم و پرمهر و رنگین، گاه سخت غم بار و دردآلود و گاه قاطع و بُرنده.

شعرش هم خیال دارد و هم واقعی است، هم ستایش دارد و هم انتقاد می کند، آن قدر نزدیک است که گویی آینه ای برابر زندگی یکایک ما گذاشته و فقط تصویرش می کند.