ادبیات دیگر زورش نمی رسد!

ما امروز یک وضعیت استثنایی در ادبیات ایران داریم؛ ادبیات، خصوصا ادبیات داستانی فاقد زور شده، یعنی به پایین ترین حد تاثیرگذاری رسیده است.

- امیرحسین خورشیدفر می گوید: ما امروز یک وضعیت استثنایی در ادبیات ایران داریم؛ ادبیات، خصوصا ادبیات داستانی فاقد زور شده، یعنی به پایین ترین حد تاثیرگذاری رسیده است.

این داستان نویس در گفت وگو با ایسنا، درباره توان ادبیات در پرداختن به نقد جامعه، اظهار کرد: تا این جای مطلب بدیهی است که ادبیات و هنر به طور طبیعی می تواند واجد خاصیت انتقادی باشد اما اگر چنین کارکردی را به ادبیات تحمیل کنیم یا توقع داشته باشیم که ادبیات به عوض نهادهایی که مأمور و متولی این کار هستند عمل کند نتیجه ای نخواهد داشت؛ اما راستش من موضوعیت بحث را متوجه نمی شوم.

پاسخ این سوال بدیهی است؛ اما همه ما می دانیم ادبیات و نویسنده مستقل عملاً با انبوهی از موانع و فیلترها محدود شده است.

به اصطلاح زور نویسنده سلب شده است.

او با اشاره به بی زور شدن ادبیات، در بیان علت این مسئله گفت: این مسئله که چرا نویسنده و ادبیات جامعه فاقد توانایی اثرگذاری است عوامل مختلفی دارد.

اگر وضعیت طبیعی باشد یعنی نویسنده بتواند به هر سوژه ای که می خواهد و به هر روشی که می خواهد بپردازد و بیان ادبی بدون فیلتر و بدون خودسانسوری باشد حتماً بازتاب �