یادداشت/ داستان، قدرت و جوایز ادبی

محمدقائم خانی که به تازگی مجموعه داستان «حوای سرگردان» از او منتشر شده، در یادداشتی به نسبت میان قدرت و داستان پرداخته است.

- به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، محمدقائم خانی، نویسنده در یادداشتی به نسبت میان داستان، قدرت و نقش جوایز ادبی در شکل گیری ادبیات پرداخته است که در ادامه می خوانید: در سرزمینی که سرنوشتش زیر چکمه جنگ آوران و سم ستوران تعیین می شده، مستوفیان و کاتبان و دبیران و هم قطاران دیگر، نگه بانان عقلانیت و تدبیر بودند.

در کشوری که ایلی می شورید و اگر موفق می شد، قشون حاکمان می درید و بر اریکه سلطنت اگر می نشست، می کشت و تبعید می کرد و زبان می براند و چشم می دراند، جماعتی دانا به آداب کشورداری و آشنا به رموز تدبیر سرزمین وجود داشتند و نسل اندر نسل میراث گذشتگان را از حاکمی به حاکم بعدی و از سلسله ای به سلسله ی پس از آن منتقل می کردند تا ایران بماند و فرونپاشد.

اینان حافظان حکمت ایرانی و نگه بانان غایات انسانی بودند.

اما این نگه بانان برای حفظ این ارثیه گران بها، هزینه ای سرشار می پرداختند.

آنها مجبور بودند از سیاست دوری کنند تا تغیُّر حاکمان، دستاوردهای خرد ایرانی را نابود نسازد.

این گزافه را می پرداختند تا شرِ آنان که تصمیم می گیرند و اراده می کنند ، دامان رتق و فتق امور و اداره ایران بزرگ را نگیر�