نویسنده ها در خانه!

حسن اصغری با بیان این که اثر ادبی باید اندیشه برانگیز باشد و آن را برای سرگرمی نمی خوانیم، می گوید داستان های محدودشده در فضای خانه معمولا باری ندارند و زندگی اجتماعی در آن ها وجود ندارد.

- این نویسنده در گفت وگو با ایسنا، درباره لزوم توجه به اقلیم و زیست بوم در ادبیات داستانی و این که گفته می شود ادبیات ما به سمت ادبیات آپارتمانی می رود، اظهار کرد: بخشی از این موضوع به کمبود تجربه مولف برمی گردد.

محدوده بسیاری از جوانان ما خانه است و تجربه بسیار کمی از جامعه دارند، بیشتر زندگی روزمره را در نوشته های شان منعکس می کنند که بسیاری از این تجربه ها نیز به شیوه ذهنی منعکس می شود.

او افزود: نویسنده زندگی جامعه را در اثر ادبی خود بازتاب می دهد.

اگر نویسنده و مولف با زندگی بیرون، روستا و اقلیم بومی و شهری بجوشد می تواند آن ها را در آثارش بازتاب بدهد، اما اگر به محیط خانه محدود شود، خب طبیعی است که همین ها را در نوشته هایش بازتاب بدهد.

اصغری خاطرنشان کرد: به نظرم داستان های آپارتمانی و داستان های محدودشده که معمولا باری ندارند، نتیجه زندگی مدرن هستند.

باری ندارند، زیرا زندگی اجتماعی در آن ها وجود ندارد، چیزی به خواننده نمی دهند و خواننده را به ژرفای زندگی پرجوش و خروش بیرون از محیط خانه وارد و یا حتی نزدیک نمی کنند.