زبان فارسی، کشور من است

محمدحسین محمدی با بیان این که کشورش را زبان فارسی می داند، می گوید: خودم را داستان نویس ادبیات افغانستان نمی دانم؛ خودم را داستان نویس ادبیات ایران می دانم زیرا در این کشور شروع به نوشتن کردم و اولین کتابم در اینجا منتشر شد.

- من نویسنده ایرانی-افغانستانی هستم.

به گزارش ایسنا، نشست دیدار با محمدحسین محمدی، نویسنده افغان ساکن سوئد در پی انتشار رمان جدیدش با عنوان پایان روز در کتاب فروشی نشر چشمه برگزار شد.

این مراسم با خواندن چند صفحه نخست کتاب پایان روز توسط این نویسنده آغاز شد.

محمد حسینی، داستان نویس در این مراسم با بیان این که تخصصی در زبان افغانستان ندارد، اظهار کرد: زبان خراسانی را می شناسم.

اگر می گوییم فردوسی زبان فارسی را زنده کرد، به خاطر متن مکتوبی است که وجود دارد؛ در حالی که 300 سال بعد از مرگ فردوسی یک کلمه هم درباره او نوشته نشده است.

زبان فارسی از حوزه خراسان وارد ایران شد و این طور نبود که در مناطق جغرافیایی دیگر حضور داشته باشد.

او در ادامه افزود: نفوذ زبان فارسی به گونه ای که ما الان حرف می زنیم بعد از اختراع رادیو است.

مردم تولیدکننده زبان بودند و گویش ها در مناطق مختلف به روز می شد.

اگر به لرستان یا کرمان می رفتید، نمی توانستید با مردم ارتباط برقرار کنید؛ مگر این که در آنجا زندگی می کردید.