60سالگی یوحنای کشف و شهود در شعر

ما ایرانی ها به گواه تاریخ اگر شاعر به دنیا نیاییم حتما با شعر پا به این دنیا می گذاریم.

با لالایی های موزون مادران همه شاعر شده ایم ناخودآگاه و شاعریم مگر این که خود خویشتن حسابمان را جدا کنیم که آن هم نشدنی است و در جدی ترین حالت تدافعی در برابر شعر تکلیف .

- ما ایرانی ها به گواه تاریخ اگر شاعر به دنیا نیاییم حتما با شعر پا به این دنیا می گذاریم.

با لالایی های موزون مادران همه شاعر شده ایم ناخودآگاه و شاعریم مگر این که خود خویشتن حسابمان را جدا کنیم که آن هم نشدنی است و در جدی ترین حالت تدافعی در برابر شعر تکلیف مان را با ترانه هایی که ناخواسته بر زبانمان می آید نمی دانیم! به گزارش ایسنا، حرف از شعر و شاعری که می شود ذهن عامه مردم ناخواسته می رود به سمت عشق و گل و پروانه، لیلی و مجنون، کلمات موزون و ریتم و ضرباهنگ.

هنوز که هنوز است مردم ما حافظ و سعدی و مولانا و نظایر این ها را شاعر می دانند و تک بیت هایی از این شاعرها به شکل دست وپا شکسته بر زبانشان جاری است و به جا و بی جا در تایید سخن خود بیان می کنند.

با اندکی ارفاق می توان شعرهایی از شاعران نوپرداز را در ذهن و زبان مردم سراغ گرفت و در سرمای زمستان از آنها شنید که: هوا بس ناجوانمردانه سرد است! شاید بی آن که بدانند شاعرش کیست؟ مردم ما (اگر مخاطب شعر را عامه مردم فرض کنیم) شاعران �