جریان انحرافی ادبیات با بی توجهی به تاریخ

در میان نویسنده ها رویکردی به نوشتن درباره تاریخ وجود ندارد که باعث به وجود آمدن جریانی انحرافی مانند «آپارتمان نویسی» شده است.

- منصور یاقوتی می گوید: در میان نویسنده ها رویکردی به نوشتن درباره تاریخ وجود ندارد که باعث به وجود آمدن جریانی انحرافی مانند آپارتمان نویسی شده است.

این داستان نویس در گفت وگو با ایسنا، درباره رمان تاریخی و توجه به این گونه نوشتاری در ادبیات داستانی اظهار کرد: نیم قرن پیش رمان تاریخی به صورت پاورقی البته نه با مضامین عمیق و درخشان بلکه بیشتر به صورت نوشته های جذاب در مطبوعات آن دوره منتشر می شد.

پاورقی نویس ها عموما در مطبوعات مستقل و در هر شماره داستانی تخیلی و تاریخی که حجم قابل توجهی هم داشت، منتشر می کردند.

این داستان ها به خاطر سلسله حوادثی که داشت خیلی جذاب بود.

از طرف دیگر با قدرت نوشته می شد به طوری که خواننده راغب بود هر شماره مجله را بخرد و بخواند تا ببیند حوادث داستان به کجا می کشد.

پاره ای از داستان ها نیز به صورت کتاب منتشر می شد، مانند دلشاد خاتون و ده نفر قزلباش .

او با اشاره به نکات مثبت و منفی این پاورقی های تاریخی، افزود: این داستان ها از تخیل شگرفی برخوردار بودند که خواننده را به خواندن داستان تشویق می کردند و حتی برخی مشتاق می شدند و سراغ متون دیگر می رفتند.