
زغال های داغ کف پای مادرمبا همه اینها، نسرین نمی خواهد روایت زندگی اش در دوران یائسگی فقط روایتی از درد و فروپاشی باشد. وقتی از سال های پس از آن صحبت می کند، لحنش تغییر می کند. می گوید پس از دوره ای طولانی از سردرگمی، سرانجام برای درمان وضعیت روانی اش به پزشکی مراجعه کرد که به او اعتماد داشت. سال ها پیش، وقتی مادرش از سوزش کف پاهایش شکایت می کرد و می گفت انگار زغال داغ زیر پاهایش گذاشته اند، نسرین تصور می کرد مادر دردهایی را توصیف می کند که وجود خارجی ندارند. سال ها گذشت تا خودش شب های زمستان را با پنجره های باز و خوابیدن روی سرامیک سرد خانه سپری کند. آن وقت فهمید مادرش از چه حرف می زده است. اما این فقط یکی از تجربه های زنی است که یائسگی برایش نه با قطع قاعدگی، بلکه با فروپاشی تصویری آغاز شد که تمام عمر از خودش ساخته بود؛ زنی شاد، امیدوار و عاشق زندگی که ناگهان هر صبح از خودش می پرسید چرا هنوز زنده است. نسرین در گفت وگو با شرق از سال هایی می گوید که دردهایش جدی گرفته نمی شد، پزشکان پاسخی برایش نداشتند و خودش مجبور بود نشانه های بدنش را یکی یکی کشف کند. روایتی از تنهایی زنان در میانه زندگی؛ زمانی که جامعه هنوز نمی داند با زنانی که از دوران باروری عبور کرده اند، چگونه مواجه شود. برچسب ها: فروپاشی - زندگی - دوران - انگلیسی - یکی از - کرد - زبان انگلیسی |
آخرین اخبار سرویس: |