حریم خصوصی در فضای مجازی؛آیا انتشار پیام و تصویر دیگران شرعا جایز است؟

فقه اسلامی، هرچند مفهوم امروزی «حریم خصوصی» را لزوماً با همین اصطلاح در همه متون کلاسیک مطرح نکرده، درباره تجسس، افشای اسرار، حرمت مؤمن، آبرو و رعایت حقوق دیگران مباحث مهمی دارد.

- فقه اسلامی، هرچند مفهوم امروزی حریم خصوصی را لزوماً با همین اصطلاح در همه متون کلاسیک مطرح نکرده، درباره تجسس، افشای اسرار، حرمت مؤمن، آبرو و رعایت حقوق دیگران مباحث مهمی دارد.

به گزارش خبرنگار مهر، انتشار یک پیام خصوصی در گروه خانوادگی، بازنشر تصویر همکار در شبکه های اجتماعی، فرستادن صدای ضبط شده یک گفت وگو برای دوستان یا انتشار اسکرین شات اختلافی شخصی؛ این ها رفتارهایی اند که ممکن است در زندگی دیجیتال روزمره چندان مهم به نظر نرسند.

گاهی فرد منتشرکننده تصور می کند چون محتوایی در تلفن همراه او وجود دارد، حق دارد آن را برای دیگران بفرستد؛ گاهی نیز با این استدلال که حرفی که زده شده واقعی است یا این تصویر را خود شخص قبلاً منتشر کرده ، انتشار دوباره آن را مجاز می داند.

اما آیا دسترسی به یک محتوا به معنای داشتن اجازه برای انتشار آن است؟ آیا حقیقت داشتن یک پیام یا تصویر، هر نوع بازنشر آن را توجیه می کند؟ و از منظر فقه اسلامی، مرز میان اطلاع رسانی، افشاگری و نقض حریم خصوصی کجاست؟ پاسخ به این پرسش ها تنها با یک حکم کلی درباره اینترنت و شبکه های اج