زمان تغییر نسل در ایستگاه اصلاحات فرا رسیده؟

یکی از خطاهای رایج در سیاست ورزی، تقلیل جوان گرایی به نمایش نمادین حضور جوانان است.

گاهی چند چهره جوان به ترکیب شوراها اضافه می شوند، چند مسئولیت رسانه ای به آنان سپرده می شود یا در آستانه انتخابات از ظرفیت آنان برای بسیج اجتماعی استفاده می شود؛ اما در لحظه تصمیم گیری، همان سازوکارهای آشنا و همان حلقه های محدود تعیین کننده باقی می مانند.

جماران نوشت: جریانی که خواهان اصلاح ساختارهای سیاسی است، نمی تواند مناسبات درونی خود را از ضرورت اصلاح و نوسازی مصون بداند.

مسئله امروز جبهه اصلاحات، فقط ورود چند چهره جوان به تشکیلات نیست؛ پایان دادن به انحصار نسلی در تصمیم سازی و انتقال واقعی مسئولیت به نسل جدید است.

جامعه تغییر کرده است؛ سیاست ورزی اصلاح طلبان چطور؟ در سیاست، هیچ سرمایه ای ماندگارتر از توانایی یک جریان برای بازسازی خویش نیست.

احزاب و جریان های سیاسی زمانی زنده و اثرگذار باقی می مانند که بتوانند متناسب با تحولات جامعه، نسل تازه ای از مدیران، نظریه پردازان، کنشگران و تصمیم سازان را پرورش دهند.

جریانی که از ضرورت اصلاح ساختارهای سیاسی سخن می گوید، اما در مناسبات درونی خود به الگوهای تثبیت شده و چهره های تکراری متکی می ماند، دیر یا زود با تناقضی بنیادین مواجه خواهد شد: چگونه می توان از جامعه انتظار تغییر داشت، اما �