روایت داستانی که قهرمان ندارد؛ در این نمایش عروسک ها نماد هستند!

کارگردان نمایش «ماه خواهر من است» ضمن اشاره به فضای نمادگرایانه اثر، بیان کرد که این نمایش درباره داستانی بدون قهرمان است و به مباحثی مانند تنهایی می پردازد.

- روایت داستانی که قهرمان ندارد؛ در این نمایش عروسک ها نماد هستند! کارگردان نمایش ماه خواهر من است ضمن اشاره به فضای نمادگرایانه اثر، بیان کرد که این نمایش درباره داستانی بدون قهرمان است و به مباحثی مانند تنهایی می پردازد.

به گزارش خبرنگار مهر، عظیم اردستانی کارگردان نمایش ماه خواهر من است که این شب ها در تماشاخانه طهران روی صحنه است، درباره فضای روایی اثر، شخصیت پردازی و بهره گیری از عروسک ها در این نمایش به ارائه نکاتی پرداخت.

اردستانی درباره فضای روایی نمایش و قصه ای که در این اثر روایت می شود، گفت: ماه خواهر من است روایتی واقع گرایانه از یک زندگی است؛ قصه ای که قهرمان ندارد، اما به نوعی مبارزه ای در تنهایی و با تنهایی است.

شاید همین تنهایی انسان هاست که آنها را برای همنوعانشان جذاب می کند؛ تنهایی ای که یگانه است و به واسطه همین یگانگی، جاذبه دارد.

وی افزود: زن در این نمایش به پوچی نرسیده است؛ چراکه قصد دارد عروسکی بسازد که زندگی اش را به پایان برساند.

او همچنان امیدوار است و همین امید است که در نهایت نجات بخش خواهد بود؛ امیدی که به تعبیری همان عشق است.